Tsotsi. Of course you give him hell for playing with your precious flowers, you shout at him and he runs back to his home. Waiting for me, wagging his tail, while waiting for the boss, only stops when I tell him to behave, “moenie met my &%$@ing flowers speel nie”. When I’m done, he starts wagging again, “I’m a good dog”.
From the very first moment I brought Tsotsi home, Geraldine felt she had to compete with him. “You love ‘that’ dog more than me!” Things have changed, now she’s treating Tsotsi as one of her own kids.
I’m getting home sick, I left Geraldine and Tsotsi 2 and a half months ago. Paid my plane ticket yesterday, in 5 or 6 weeks I’m coming home again. Before I even can kiss my wife, I have to say hi to the dog, forcing his way between us.
Filed under: holland, life, south africa | Tags: startpagina, township, xenofobia
I always hated rss readers, I like to read the newspaper every morning, but now something was happening on the other side of the world which interested me very much. There was suddenly a need for a reader, I set a Google Alert as well and the news forces its way…
On the same time that the riots broke out in Alexandra, my sub page on townships in South Africa at Startpagina.nl went live. Coincidence? Brilliant, great timing and free advertising.
My vision on xenofobia? It’s plain stupid. South Africa has become a democracy, when you disagree you shouldn’t create havoc, but next time (next year?) when you need to vote again, vote a different party, but hey I’m Dutch… Already 7 days after the start of the riots the SAIRR (South African Institute of Race Relations) made a statement on the causal factors of the violence, they probably had it lying on the shelve somewhere, useful reading material.
At home in the Tsitsikamma it was pretty quiet, why? Everybody has a job (2 big projects in the region) and the amount of foreigners in the township dropped 25% two months ago, when I left (grin).
Anyways past events will hurt South Africa’s tourism in general and towship tourism in specific. Shortly after the army was deployed, we got another booking?!? For now business is quiet, I hope Geraldine enjoys her holiday. From next month on we have people again.
het regent hier wel vaker, maar afgelopen 2 dagen was het baie nat. het regent overigens nog steeds, zo erg dat het huis dreigt onder te lopen, dus gewapend regenjas, army boots en een schop om de waterafvoer te herzien, slootjes graven, tot in de tuin van de buren toe, in nachtelijke uren en wanneer weer binnen tot op het bot nat. 3 dagen geleden nog gezwommen in de oceaan, nu wroeten in de modder. het eerste huis is al ontruimd, wij prijzen ons gelukkig met een bovenkamer, als het echt niet meer gaat zitten wij boven te internetten, grapje… het is een wonder dat de electriciteit het nog doet. de beekjes die dwars door het dorp lopen, zijn woest kolkende rivieren geworden. ik ben met jason en tsotsi wezen kijken, het water gutst over de weg, kniediep als je er door moet. tsotsi, fan van water, schrok toen hij kopje onder ging.
afgelopen weekend waren we in pe om de 79e verjaardag van de pa van geraldine te vieren, daarnaast was het ook de avond van de rugby cup finale, een weinig boeiende wedstrijd waar zuid-afrika als winnaar uitgekomen is. wij zijn wereldkampioen, dus.
’s middags even de stad in geweest, maar de bakkie begon vervaarlijk te vibreren, dus weer af en maandag de toyota garage opgezocht, woensdag zou hij klaar zijn. ik ben niet van de taxi’s, dus maar een auto gehuurd, een paarse volkswagen polo. via storms weer terug in pe, toyota had het 4×4 probleem opgelost, de vibratie echter niet. via een aandrijfas-uitlijn-bedrijf, bij een gearbox-centre uitgekomen, het zou nog eens een dag of 3 kunnen duren, maandag klaar dus. opnieuw bij avis aangeklopt, nu met een blauwe polo, zelfde model, af naar storms. mensen houden hier bij met wat voor auto’s je hebt gereden, dus ergens in za zou ik een garage moeten hebben met een nissan-bakkie, een blauwe ford fiesta en nu 2 polo’s, gut… ik heb de schade weten te beperken tot 1 polo, door te zeggen dat ik na 3 dagen al uitgekeken was op de paarse kleur, haha.
de paarse polo was met 1 op 9 nog onzuiniger dan mijn bakkie, het zal met de uitzonderlijk hoge snelheden te maken moeten hebben. ondanks wegwerkzaamheden [1/3 van het traject] was ik binnen anderhalf uur van port elizabeth naar stormsriver, een tijd die ik met moeite met de bakkie haal als er geen wegwerkzaamheden zijn… de hoogstbehaalde snelheid 185 km/h, ongetwijfeld met een hartslag van boven de 200. het is mooi speelgoed, maar ik ben blij als ik mijn bakkie weer terug heb.
mijn leven gaat weer bijna normaal lijken, ik lees dagelijks de krant zonder daar de deur voor hoeven uit te gaan, de volkskrant, mail&gaurdian, business day en die burger. voor zo’n 200 rand [20 euri] in de maand. daarbij doe ik de boekingen voor de b&b en kan ik gewoon dagelijks de mail ontvangen, ideaal. na ja, bijna. de sluip-door-kruip-door ingang blijkt niet gepast voor geraldine, ze is te kort, ik moet nog ergens een extra tree verzinnen…
al mijn spullen, computerverwante zaken en tools, zijn gemerkt, met oranje verf [spuitbus], dus voor locale graaiers valt er niets te halen, het is bekend. het crime syndicate dat afgelopen winter actief was, met inbraken, lijkt opgerold te zijn, de politie heeft een eigengebouwd huis in het bos gevonden, met 18 tv’s, 12 dvd-spelers, een paar laptops en aanverwante zaken, bovenmodaal, dus zelfs voor de zuidafrikaanse politie opvallend.
mijn eigen toko, boven het plafond [in die dak] is af op een verfje na. ik heb mooie wandjes gebouwd met wat ik aan materiaal kon vinden, offcuts, beoogd plafond en stokkies, zo’n 6×2,5 m werk- en bergruimte. ik heb het samen met jason gebouwd, de neef van gerri. van hem het allermooiste [ahum] compliment dat ik kon krijgen, dat de buitenkant op een plakkerskamp lijkt, een huttenkamp. dat de buitenkant niet doet vermoeden dat hier 2 computers, 2 printers en wat andere digitale rotzooi staat is mooi meegenomen. hier denkt men dat burglars bars het summun van beveiliging is, looks blijken ook te werken…
de verbouwing part 2. geraldine’s conclusie, when i kick you out, you start living upstairs…
ja, op kruiphoogte heb ik mijn eigen stekkie weten te creeeren, luxe? nee, maar wel des marts. grofweg 6 m2, maximaal 1.50m hoog met een kruip-door-sluip-door ingang. direct onder het golfplaten dak, dus ’s nachts bibberen van de kou en ’s middags zweten… na jarenlang op een bed liggen computeren en internet op 700 meter hebbend, nu alles bij elkaar. 1_internet via de mobiele telefoon, een gloednieuwe samsung d900i voor gekocht, de aanvraag van een vaste lijn loopt al bijna een half jaar, ik heb weinig hoop. 2_een bureautje 2,5 meter breed, tussen de vakwerken, inmiddels gevuld met 3 systemen [ik begin een beetje op bryan te lijken], 2 printers en allerlei andere digitale rotzooi. 3_een heuse boekenplank en verder wat oranje kussens en een oranje zitzak, voor het zitwerk.
om de argeloze burger zand in de ogen te strooien, weet men niet beter dat ik een kinderkamer boven heb gemaakt en een grote kast in de slaapkamer, klopt geen woord gelogen. ik kan hier niet van de daken roepen dat ik een computerkamer heb gemaakt, helaas…
tussen het verbouwen door, deze week al eental boekingen geregeld, mede daardoor een verlate goedkeuring van geraldine.
de eerste gasten die over het internet hebben geboekt zijn alweer geweest. het is ook de eerste keer dat we 3 kamers hebben uitverhuurd, er zat wel een beetje spanning op want ik was nog aan het verbouwen, ze hadden eens moeten weten wat voor puinhoop het de dag voor hun komst. met vereende krachten, arthurdine had een vrije dag, levert had geen school, geraldine en ik, 4 man sterk om het huis op orde te krijgen. verbouwing was tweeledig, eerst heb ik een kinderkamer tussen het plafond en het dak gemaakt. daarna heb ik op de plaats van hun oude bed een kast en nog een toegang tot op de vliering gemaakt, naar mijn ‘werkkamer’. de hoogte onder het dak is maximaal iets van 180 cm, kamer is een groot woord, de kast is nog niet af, ik had geen hout meer. doel van dit alles, is als we mogelijkerwijs 3 kamers kunnen verhuren dan kunnen we onze eigen kamer netjes opruimen, dat wil zeggen alle losse meuk in die kast duwen. ik heb de kamer eerst geschilderd, hij was een beetje grauw, creme hadden we niet meer, dus dan maar blauw. geraldine en ik hebben in de tent op de stoep geslapen en de kinders in hun eigen domein, alles ging naar wens, mede gezien de complimenten die onze gasten op het internet hebben achtergelaten.
we zijn weer af naar de kust. terwijl het hier in johannesburg aardig weer begint te worden, lente? nog wel frips in de morgen, maar in ieder geval lekker zonnig. daarentegen aan de kust 14 graden en regen, een beetje zoals in nederland, maar met wat minder water.
ik heb een deel van mijn spullen die hier nog stonden mee, de volgende keer de rest.
de aanvraag voor een vaste telefoonlijn voor de b&b, duurt al weer 2 maanden. telkom beweert dat ze uiterlijk binnen 3 weken een lijn hebben aangesloten, maar dat is ongetwijfeld alleen in een gebied waar die lijnen al hangen. sinds ik afgelopen maanden de bed&breakfast heb aangemeld bij allerlei accommodatie/booking sites, heb ik geraldine uitgelegd dat wij zonder telefoonlijn, lees internet, geen extra business krijgen. wat er ook gebeurd, die vaste lijn moet er komen! telkom bleek zelf na 3 weken de aanvraag te hebben gecancelled. geraldine kwaad, ik kwaad, zo ver weg hangen lijnen nou ook weer niet, wij hebben zicht op de publieke telefoon. na nog eens 3 weken geen resultaat, heb ik geraldine vriendelijk verzocht, bij haar persoonlijke mentor, de plaatselijke touristentrekker, langs te gaan om hem er eens in te laten duiken. ik geloof er dit weekend actie zou komen, maar nu begrijp ik dat er al weer iemand dood is, dus het zal er wel niet van komen. ik geloof in een half jaar tijd zijn daar de buurvrouw, de buurdochter en nu oom jimmy, een paar huizen verder op, overleden aan uiterst geheimzinnige ziektes. in mijn ogen respectievelijk aan kanker, aids en astma, allemaal ziektes waar je in principe mogelijkerwijs dood aan gaat, maar het zou niet zo snel hoeven te gaan. maar ja, dan moet je wel gezond leven.
