Should I stay or should I go? On the day of departure to South Africa, I decided to postpone the flight in order to take care of some business. I called Geraldine to notify her and she dropped the phone, pissed off apparently. With 27 seconds, a short conversation, or should I say monologue? The next day I gave it another shot, at the point she started crying I dropped the phone. As part of the policy, saving money during calls, we don’t need to say the things we already know (I love you, for instance), we don’t cry or fight.
In South Africa cellular phone companies invented Please Call Me’s, free sms’s to trigger somebody else to make the call. In the past I’ve received well over a 1000 of these sms’s, but I stopped reacting long ago, at a certain stage I even blocked them, fed up. In SA the majority hasn’t the cash to make calls, but they do have a phone. A smart invention of Vodacom and the lot, to make money over the heads of people that don’t have money. I can’t remember when I received the last pcm from Geraldine, a miracle…
Tsotsi. Of course you give him hell for playing with your precious flowers, you shout at him and he runs back to his home. Waiting for me, wagging his tail, while waiting for the boss, only stops when I tell him to behave, “moenie met my &%$@ing flowers speel nie”. When I’m done, he starts wagging again, “I’m a good dog”.
From the very first moment I brought Tsotsi home, Geraldine felt she had to compete with him. “You love ‘that’ dog more than me!” Things have changed, now she’s treating Tsotsi as one of her own kids.
I’m getting home sick, I left Geraldine and Tsotsi 2 and a half months ago. Paid my plane ticket yesterday, in 5 or 6 weeks I’m coming home again. Before I even can kiss my wife, I have to say hi to the dog, forcing his way between us.
Filed under: holland, life, south africa | Tags: startpagina, township, xenofobia
I always hated rss readers, I like to read the newspaper every morning, but now something was happening on the other side of the world which interested me very much. There was suddenly a need for a reader, I set a Google Alert as well and the news forces its way…
On the same time that the riots broke out in Alexandra, my sub page on townships in South Africa at Startpagina.nl went live. Coincidence? Brilliant, great timing and free advertising.
My vision on xenofobia? It’s plain stupid. South Africa has become a democracy, when you disagree you shouldn’t create havoc, but next time (next year?) when you need to vote again, vote a different party, but hey I’m Dutch… Already 7 days after the start of the riots the SAIRR (South African Institute of Race Relations) made a statement on the causal factors of the violence, they probably had it lying on the shelve somewhere, useful reading material.
At home in the Tsitsikamma it was pretty quiet, why? Everybody has a job (2 big projects in the region) and the amount of foreigners in the township dropped 25% two months ago, when I left (grin).
Anyways past events will hurt South Africa’s tourism in general and towship tourism in specific. Shortly after the army was deployed, we got another booking?!? For now business is quiet, I hope Geraldine enjoys her holiday. From next month on we have people again.
Welcome to WordPress.com.
Kijk babbelas in een nieuw jasje! www.babbelas.net wordt nou niet zo vaak meer gebruikt en ik weet niet of ik ooit nog eens actief ga worden. Na een paar jaar klooien heb ik toch wel 4 domeinnamen op mijn/onze naam staan, maar geen enkele website die naar behoren werkt. Plan van aanpak:
- babbelas gaat naar WordPress [gratis en minder gemeut met html, css en mt], www.babbelas.net wordt dus http://babbelas.wordpress.com
- de business website, www.cyclingonsea.net is net zo dolende als mijn business, afvoeren dus.
- voor de b&b ben ik reeds aan de slag www.ttbb.co.za en www.townshipwalk.co.za zullen gaan verwijzen naar de zelfde website.
Wat is het nut? Kosten besparen! Nog meer veranderingen? Met hoofdletters schrijven en we’ll continue in english, na enige jaren als nederlands-afrikaanse engelsman door het leven te zijn gestapt, weet ik soms niet meer of iets nou met een T of een D moet en de aanwas van nieuwe lezers snappen geen hol van de nederlandse taal.
So be it!
het regent hier wel vaker, maar afgelopen 2 dagen was het baie nat. het regent overigens nog steeds, zo erg dat het huis dreigt onder te lopen, dus gewapend regenjas, army boots en een schop om de waterafvoer te herzien, slootjes graven, tot in de tuin van de buren toe, in nachtelijke uren en wanneer weer binnen tot op het bot nat. 3 dagen geleden nog gezwommen in de oceaan, nu wroeten in de modder. het eerste huis is al ontruimd, wij prijzen ons gelukkig met een bovenkamer, als het echt niet meer gaat zitten wij boven te internetten, grapje… het is een wonder dat de electriciteit het nog doet. de beekjes die dwars door het dorp lopen, zijn woest kolkende rivieren geworden. ik ben met jason en tsotsi wezen kijken, het water gutst over de weg, kniediep als je er door moet. tsotsi, fan van water, schrok toen hij kopje onder ging.
afgelopen weekend waren we in pe om de 79e verjaardag van de pa van geraldine te vieren, daarnaast was het ook de avond van de rugby cup finale, een weinig boeiende wedstrijd waar zuid-afrika als winnaar uitgekomen is. wij zijn wereldkampioen, dus.
’s middags even de stad in geweest, maar de bakkie begon vervaarlijk te vibreren, dus weer af en maandag de toyota garage opgezocht, woensdag zou hij klaar zijn. ik ben niet van de taxi’s, dus maar een auto gehuurd, een paarse volkswagen polo. via storms weer terug in pe, toyota had het 4×4 probleem opgelost, de vibratie echter niet. via een aandrijfas-uitlijn-bedrijf, bij een gearbox-centre uitgekomen, het zou nog eens een dag of 3 kunnen duren, maandag klaar dus. opnieuw bij avis aangeklopt, nu met een blauwe polo, zelfde model, af naar storms. mensen houden hier bij met wat voor auto’s je hebt gereden, dus ergens in za zou ik een garage moeten hebben met een nissan-bakkie, een blauwe ford fiesta en nu 2 polo’s, gut… ik heb de schade weten te beperken tot 1 polo, door te zeggen dat ik na 3 dagen al uitgekeken was op de paarse kleur, haha.
de paarse polo was met 1 op 9 nog onzuiniger dan mijn bakkie, het zal met de uitzonderlijk hoge snelheden te maken moeten hebben. ondanks wegwerkzaamheden [1/3 van het traject] was ik binnen anderhalf uur van port elizabeth naar stormsriver, een tijd die ik met moeite met de bakkie haal als er geen wegwerkzaamheden zijn… de hoogstbehaalde snelheid 185 km/h, ongetwijfeld met een hartslag van boven de 200. het is mooi speelgoed, maar ik ben blij als ik mijn bakkie weer terug heb.
op zimbabwe na, heb ik nu alle buurlanden van za wel gehad…
het land heet lesotho, de mensen zijn basotho en men spreekt hier sesotho. net als in namibie is de locale valuta 1 op 1 gekoppeld aan de rand, al 3 dagen in lesotho, ben nog geen enkele loti tegengekomen.
de rijkswegen heten a-wegen [a1, a2...], ze zijn nog te haveloos om in nederland b-wegen genoemd te mogen worden. de bewegwijzering idem dito, uiterst summier, danwel knudde. ik denk als de locale anwb weer eens nieuwe borden ophangt, worden die in een mum van tijd weer gestript, wie gaat er nog naar de bouwmarkt om nieuwe dakplaten te kopen, overigens de 1e bouwmarkt moet ik nog tegenkomen. lesotho staat gewoon in de zuidafrikaanse wegenkaart, a_want het wordt volledig omsloten door za, b_het is zo groot als belgie, nog niet eens bladvullend. waarom za het dan nog niet heeft omarmd als de 10e provincie? dankzij de engelsen en de onherbergzame ligging [goed verdedigbaar] is het een eigen koninkrijkje geworden/gebleven. de huidige status: 50% werkeloosheid, het percentage hiv-besmettingen is navernant. vanuit de zuidafrikaanse [politieke] gedachte redenerend, zou het mooi zijn als alle hiv-positieven ook werkeloos zijn. probleem lost zich vanzelf op…
anyways, er blijken meer wegen te zijn dan de kaart van za aangaf, dus na 1 keer grof verdwalen meteen maar de kaart van lesotho gekocht. het hebben van een kaart is nog niet zaligmakend, afstanden in km’s doen er niet zoveel toe, landinwaarts is 100 km 4 uur rijden! bovendien moet je ook de locals raadplegen hoe de huidige stand van de weg is, het kan met de dag veranderen, na hevige regenval. volgens de kaart hebben ze hier 4 soorten wegen, in goed afrikaans, het teerpad, het weervaste pad, het mooiweerpad en het rybare spoor [slegs 4x4]. de vierwielaandrijving van de bakkie laat het momenteel afweten en afgelopen nacht heeft het flink gehoosd, ik hou het maar even bij de 1e 2 categorien. een en ander leidt er toe dat ik morgen weer de zelfde weg terug kan, 4 uur foeteren tot ik weer asfalt tegen kom. op deze rijdbaar geachte wegen heb ik gevoel dat ieder moment het dashboard los kan laten, mijn nieren hebben zich inmiddels op weten te werken tot boven mijn longen. ik word zelfs nieuwsgierig naar wat de lesothonees[?] een onbegaanbare weg vindt…
nog iets positiefs te melden, ja. de mensen zijn vriendelijk. een praatje, men praat graag. blanke mensen, jahaa ze zijn er, weiden graag over hun land, waar ik allemaal naar toe moet. de zwarte bevolking is met name benieuwd naar wat er buiten de grens van lesotho is. heeft ongetwijfeld iets met afkomst en opleiding te maken. maar niet iedereen is vriendelijk. langsrijdend zie ik allerlei mensen gebaren maken, ze moeten een lift [er rijden genoeg taxi's] of een bijdrage [gp op mijn nummerbord betekent in hun ogen: grote portemonnee]. ik heb nog nooit gezien dat op een derderangs bospad tol geheven wordt, dus ik zwaai vriendelijk terug en ik denk een middelvinger.
mijn leven gaat weer bijna normaal lijken, ik lees dagelijks de krant zonder daar de deur voor hoeven uit te gaan, de volkskrant, mail&gaurdian, business day en die burger. voor zo’n 200 rand [20 euri] in de maand. daarbij doe ik de boekingen voor de b&b en kan ik gewoon dagelijks de mail ontvangen, ideaal. na ja, bijna. de sluip-door-kruip-door ingang blijkt niet gepast voor geraldine, ze is te kort, ik moet nog ergens een extra tree verzinnen…
al mijn spullen, computerverwante zaken en tools, zijn gemerkt, met oranje verf [spuitbus], dus voor locale graaiers valt er niets te halen, het is bekend. het crime syndicate dat afgelopen winter actief was, met inbraken, lijkt opgerold te zijn, de politie heeft een eigengebouwd huis in het bos gevonden, met 18 tv’s, 12 dvd-spelers, een paar laptops en aanverwante zaken, bovenmodaal, dus zelfs voor de zuidafrikaanse politie opvallend.
mijn eigen toko, boven het plafond [in die dak] is af op een verfje na. ik heb mooie wandjes gebouwd met wat ik aan materiaal kon vinden, offcuts, beoogd plafond en stokkies, zo’n 6×2,5 m werk- en bergruimte. ik heb het samen met jason gebouwd, de neef van gerri. van hem het allermooiste [ahum] compliment dat ik kon krijgen, dat de buitenkant op een plakkerskamp lijkt, een huttenkamp. dat de buitenkant niet doet vermoeden dat hier 2 computers, 2 printers en wat andere digitale rotzooi staat is mooi meegenomen. hier denkt men dat burglars bars het summun van beveiliging is, looks blijken ook te werken…
de verbouwing part 2. geraldine’s conclusie, when i kick you out, you start living upstairs…
ja, op kruiphoogte heb ik mijn eigen stekkie weten te creeeren, luxe? nee, maar wel des marts. grofweg 6 m2, maximaal 1.50m hoog met een kruip-door-sluip-door ingang. direct onder het golfplaten dak, dus ’s nachts bibberen van de kou en ’s middags zweten… na jarenlang op een bed liggen computeren en internet op 700 meter hebbend, nu alles bij elkaar. 1_internet via de mobiele telefoon, een gloednieuwe samsung d900i voor gekocht, de aanvraag van een vaste lijn loopt al bijna een half jaar, ik heb weinig hoop. 2_een bureautje 2,5 meter breed, tussen de vakwerken, inmiddels gevuld met 3 systemen [ik begin een beetje op bryan te lijken], 2 printers en allerlei andere digitale rotzooi. 3_een heuse boekenplank en verder wat oranje kussens en een oranje zitzak, voor het zitwerk.
om de argeloze burger zand in de ogen te strooien, weet men niet beter dat ik een kinderkamer boven heb gemaakt en een grote kast in de slaapkamer, klopt geen woord gelogen. ik kan hier niet van de daken roepen dat ik een computerkamer heb gemaakt, helaas…
tussen het verbouwen door, deze week al eental boekingen geregeld, mede daardoor een verlate goedkeuring van geraldine.
