babbelas

mijn leven gaat weer bijna normaal lijken, ik lees dagelijks de krant zonder daar de deur voor hoeven uit te gaan, de volkskrant, mail&gaurdian, business day en die burger. voor zo’n 200 rand [20 euri] in de maand. daarbij doe ik de boekingen voor de b&b en kan ik gewoon dagelijks de mail ontvangen, ideaal. na ja, bijna. de sluip-door-kruip-door ingang blijkt niet gepast voor geraldine, ze is te kort, ik moet nog ergens een extra tree verzinnen…

al mijn spullen, computerverwante zaken en tools, zijn gemerkt, met oranje verf [spuitbus], dus voor locale graaiers valt er niets te halen, het is bekend. het crime syndicate dat afgelopen winter actief was, met inbraken, lijkt opgerold te zijn, de politie heeft een eigengebouwd huis in het bos gevonden, met 18 tv’s, 12 dvd-spelers, een paar laptops en aanverwante zaken, bovenmodaal, dus zelfs voor de zuidafrikaanse politie opvallend.

mijn eigen toko, boven het plafond [in die dak] is af op een verfje na. ik heb mooie wandjes gebouwd met wat ik aan materiaal kon vinden, offcuts, beoogd plafond en stokkies, zo’n 6×2,5 m werk- en bergruimte. ik heb het samen met jason gebouwd, de neef van gerri. van hem het allermooiste [ahum] compliment dat ik kon krijgen, dat de buitenkant op een plakkerskamp lijkt, een huttenkamp. dat de buitenkant niet doet vermoeden dat hier 2 computers, 2 printers en wat andere digitale rotzooi staat is mooi meegenomen. hier denkt men dat burglars bars het summun van beveiliging is, looks blijken ook te werken…