babbelas

leuk zo’n nieuw jasje, maar heeft het eigenlijk nog wel zin, zoveel schrijf je nou ook niet meer… dat klopt eigenlijk maar half. toen ik hiermee begon schreef ik om de andere dag wel iets, nu is dat nog maar 1 keer in de 10 dagen. wel is het zo, dat als ik nu eens wat schrijf, is het wel beduidend meer dan in de eerste 2 jaren. ik heb er wat statistiekjes [het mooie van statistieken is dat je er altijd wel wat mee kan bewijzen] op los gelaten en het blijkt dat ik nog maar half zoveel schrijf, als je het in woorden per jaar bekijkt, dat valt dus nog reuze mee…

brr… i’m freezing, een warme winter noemen ze dat. vorige week donderdag was het warme-truien-dag, een initiatief om energie te besparen. kachel laag en een dikke trui aan. ik zat toen nog met dikke trui, een overhemd en 2 t-shirts naast de kachel [op 10] te klappertanden. ik ben nu wel enigszins geacclimatiseerd, maar denk met weemoed, aan de tijd dat je in de winter [ahum] gewoon met shirt&shorts kunt rondlopen, dat noem ik pas een warme winter!

het zal wel aan de zomerse temperaturen liggen. niet dat ik niks meemaak, het ontbreekt me aan fut om wat uit te tikken, maar ik heb een poging gewaagd, er volgt nog meer. het uploaden van foto’s was aanmerkelijk simpeler…

geraldine deelt graag, het is ons huis, ons bed, onze kinderen, onze auto en onze hond. big smile, you know i like to share… ik zie de dingen anders, dingen als een chocoladereep of een fles wijn, kun je delen, zo ook lief en leed, maar andere dingen zijn gewoon ondeelbaar. dus, het is jouw huis [het staat niet op mijn naam], het bed is van lewis [de meubelwinkel die nog lang niet afbetaald is] het zijn jouw kinderen [ons kind kind moet nog geboren worden, liefst een neger met blonde krullen], het is mijn bakkie [twijfelgeval, ik heb em betaald, maar hij staat nog steeds op raj's naam] en mijn hond [ik heb em zelf uit het asiel geplukt]. maar tsotsi is crossing borders, your dog killed my flowers, semi-verbaasd vraag ik, wasn’t it our dog??? als bafana bafana of oranje wint dan hebben we gewonnen, maar owee als ze verliezen…

ik weet dat het vertonen van mijn hond op babbelas risico’s met zich meebrengt, de laatste 2 zijn na publicatie spoorloos verdwenen, maar vurt, 3 keer is scheepsrecht zullen we maar zeggen. de vraag is wie voert gerri hier nou eigenlijk? tsotsi of cameron.