babbelas

werken is voor de verandering wel leuk, maar bij dit stelletje stresskippen ga ik het waarschijnlijk niet lang uithouden. blue bay heeft het goed voor elkaar, om op een nagenoeg onbereikbaar stuk [schierei]land in mozambique, 150 vies luxe vakantie huizen bouwen, turn-key, alles in eigen beheer, voor de komende 5 jaar hebben ze wel werk. hun beste klant is een rijke zwitser, aan wiens schamel vakantie optrekje ik mag werken, een achtelijke 2000 m2 a raison van 16 miljoen rand, zo’n 2 miljoen euro. als je al met een masterbedroom van 300 m2 [zo'n 20 townshiphuizen, aan geraldine kan ik het echt niet uitleggen] begint is het einde zoek. het ontwerp was al in revisie f, maar niemand had nog de euvele moed gehad het aantal m2’s uitrekenen. ik wel. sindsdien zie ik enige paniek, kon het niet wat kleiner? mijn job het uitwerken in 3d van het hele gebeuren, ik had 1 week, dan zouden er wat kleine wijzigingen volgen en aant eind van de volgende week klaar [morgen dus]. het is iets anders gelopen, een dag voor de eerste deadline, abrupt moeten stoppen, in afwachting van de wijzigingen.

over het weekend het hele ontwerp op de schop, in aanwezigheid von der jens, de trotse bewoner, even overgekomen om het ontwerp te finaliseren. jens is de 3 dagen voor vertrek [morgen] continu op kantoor, te horny voor het eindresultaat. hij waant zich de baas van blue bay, hij betaalt ze per slot van rekening ettelijke miljoenen. het model [versie2, grr...] wil niet erg vlotten, vanwege de ozo slordige tekenstijl en voortdurende wijzigingen, we zitten nu in versie h12. ik heb dinsdag een dag thuisgewerkt de hele dag nieuwe plattegronden over de mail, de laatste wijziging kwam per telefoon, maar toen was ik al enigszins uitgeblust de honden aan het uitlaten…

vanmiddag kwam jens langs, kun je blabla zus en zo laten zien, ik [diplomatiek als altijd], nee, want van een half model kun je geen geile platen laten zien. get me some guy who can do that! ik proef daar uit te lezen, i don’t need you, pas een half uur later valt bij mij het kwartje, oh you dont need me? inpakken en wegwezen de groeten voor zo’n lul wil niet werken… john, de architect, kwam ook om de haverklap langs, can you do this, can you that…

al rond 1200 uur zat ik virtueel met 3 middelvingers in de lucht, fed up… nog 1 dag jens en dan zien we wel verder…