babbelas

werken is voor de verandering wel leuk, maar bij dit stelletje stresskippen ga ik het waarschijnlijk niet lang uithouden. blue bay heeft het goed voor elkaar, om op een nagenoeg onbereikbaar stuk [schierei]land in mozambique, 150 vies luxe vakantie huizen bouwen, turn-key, alles in eigen beheer, voor de komende 5 jaar hebben ze wel werk. hun beste klant is een rijke zwitser, aan wiens schamel vakantie optrekje ik mag werken, een achtelijke 2000 m2 a raison van 16 miljoen rand, zo’n 2 miljoen euro. als je al met een masterbedroom van 300 m2 [zo'n 20 townshiphuizen, aan geraldine kan ik het echt niet uitleggen] begint is het einde zoek. het ontwerp was al in revisie f, maar niemand had nog de euvele moed gehad het aantal m2’s uitrekenen. ik wel. sindsdien zie ik enige paniek, kon het niet wat kleiner? mijn job het uitwerken in 3d van het hele gebeuren, ik had 1 week, dan zouden er wat kleine wijzigingen volgen en aant eind van de volgende week klaar [morgen dus]. het is iets anders gelopen, een dag voor de eerste deadline, abrupt moeten stoppen, in afwachting van de wijzigingen.

over het weekend het hele ontwerp op de schop, in aanwezigheid von der jens, de trotse bewoner, even overgekomen om het ontwerp te finaliseren. jens is de 3 dagen voor vertrek [morgen] continu op kantoor, te horny voor het eindresultaat. hij waant zich de baas van blue bay, hij betaalt ze per slot van rekening ettelijke miljoenen. het model [versie2, grr...] wil niet erg vlotten, vanwege de ozo slordige tekenstijl en voortdurende wijzigingen, we zitten nu in versie h12. ik heb dinsdag een dag thuisgewerkt de hele dag nieuwe plattegronden over de mail, de laatste wijziging kwam per telefoon, maar toen was ik al enigszins uitgeblust de honden aan het uitlaten…

vanmiddag kwam jens langs, kun je blabla zus en zo laten zien, ik [diplomatiek als altijd], nee, want van een half model kun je geen geile platen laten zien. get me some guy who can do that! ik proef daar uit te lezen, i don’t need you, pas een half uur later valt bij mij het kwartje, oh you dont need me? inpakken en wegwezen de groeten voor zo’n lul wil niet werken… john, de architect, kwam ook om de haverklap langs, can you do this, can you that…

al rond 1200 uur zat ik virtueel met 3 middelvingers in de lucht, fed up… nog 1 dag jens en dan zien we wel verder…

vroeg opstaan is een gave die ik niet ten alle tijde beheers, dus dan sta je in de file, de 45 km van huis naar werk, die je makkelijk in 20 tot 25 minuten kan rijden, wordt dan een uur tot anderhalf, de geneugten van de grote stad. de kunst van het filerijden is bij een zo laag mogelijk toerental toch vooruit te weten komen…

blue bay [mijn werkgever] blijkt een copy van v&r [mijn vorige werkgever], een bedrijf in opstartfase die de computer als digitaal tekenbord gebruikt, als ik een geweldadig karakter zou hebben zou ik al lang iemand op zijn bek gerost hebben… mijn opties: a_walk away, b_learn from the past en probeer men aan een systeem te helpen, dat werk bespaart, ik ben nog in dubio…

mijn jezussandalen zijn gesneuveld bij een lange zondagswandeling met 3 honden [tsotsi, belle en iry] in emmarantiapark. de zelfde middag op zoek gegaan naar vervanging, ik ben redelijk verslaafd geraakt aan sandalen, heet weer, dus hete voeten, kortom meurpoten. ik heb iets gevonden dat het midden houdt tussen sneakers [tékkies in algemeen beschaafd zuidafrikaans] en sandalen, mijn eerste gedachte was schoenen met ventilatiegaten, but i really don’t care wat they look like, ze zitten lekker!!!

sinds donderdag hebben we werk bij een architect/developer in johannesburg, vooralsnog op proef, een rush job voor een week of 2, als het bevalt, kunnen de onderhandelingen beginnen… goed gerekend was het 3 jaar en 2 maanden geleden dat ik op een fysiek kantoor heb gewerkt, even wennen, brrr… halverwege de middag afgenokt [voor de spits], de muren kwamen op me af… het project waar ik aan werk, is een aantal luxe vacantiehuizen op het schiereiland machangulo in mozambique, dus heel belangrijk dat ik op site ben wezen kijken afgelopen weekend, ahum. ik kon dit weekend meerijden met een salesperson, gereden naar maputo, gevlogen naar eiland inhaca [10 minuten vliegen met een 20persoons vliegtuig], gevaren [20 minuten] naar machangulo en all in the house, gratis dus, vacantie op kosten van wie eigenlijk? i dont care, lekker gezwommen, geluierd gegeten en gedronken, het leven is goed…