babbelas

geraldine heeft de kamer anders ingedeeld gedurende de winter, als ik in bed lig kijk ik via de spiegel door de [altijd] openstaande kamerdeur, door de glazen schuifdeur naar de kruising. ik vraag haar beweegredenen. mooi he, vanuit mijn bed kan ik zien wie er voor de deur staat [vreemd genoeg komt iedereen altijd naar de schuifdeur, in plaats van de voordeur]. mm… ja, als wij wat anders doen dan slapen, kan iedereen op straat dat meebeleven. goh, zo had ik het nog niet gezien… weet je wat, ik zal er wat aan doen, maar misschien moet je nu de kamerdeur maar dichtdoen…

weken later is er in de slaapkamer nog steeds niets veranderd, het heeft geen prioriteit blijkbaar… mijn [planken]vrees heeft plaatsgemaakt voor onverschilligheid, wat is er nu te zien? ach, 2 people making love, who cares… gek genoeg is het gerri die nu de deur dichtmaakt, het lampje is gaan branden, als het hele dorp kan meegenieten, dan zou dat ook haar eigen kind kunnen zijn…