babbelas

via magaliesburg midden door een fikse onweersbui naar de grens van botswana. gerri die normaal in de auto/ tijdenes een regenbui slaap, zit nu stijf verschrikt naast me in de auto. de snelheden lopen terug tot onder de 80 kph, vanwege slecht zicht…

we waren wat laat vertrokken, ik probeerde in southgate nog wat pula’s te scoren, maar welke sowetan gaat nu naar botswana op vacantie? verkeerde mall dus… rond 1500 bij de grens, de formaliteiten duren gemiddeld een half uur. hieer is niet zoals in namibia of swaziland de locale valuta 1:1 gekoppeld aan de rand, dus aan de grens dan maar randen omgewisseld in pula’s om de permit [om in botswana te mogen rondrijden] te kunnen betalen.

na de grens maar snel op zoek naar een slaapplek. bordje motse cultural village wijst recht door, 10.7 km, maar na 15 km nog steeds niets gezien, grr… bordjes met accomodatie blijken dun gezaaid, dus terug gereden naar bord. in plaats van rechtdoor maar links af gegaan [later besefte ik dat de snelweg hier een haakse bocht maakt!]. in kanye bij de bp nog maar eens gevraagd, want tussen het 1e bord bij de snelweg en het bord bij de ingang, mis ik er een paar op cruciale punten. tent, bier en braai. de volgende dag een beetje rondgecrossed, conclusie in botswana is het goed toeven, dorpen zijn een soort townships, maar veel ruimer opgezet [plots zijn ongeveer 1000 m2 groot], het is er schoon [geen zwerfvuil], tuinen zijn prachtig [de mielies vind ik altijd wat minder], vee loopt overal, liefst zonder begeleider [ezels die stokstijf midden op de weg blijven staan, dan maar weer door de berm]. je mag er 120 kmh rijden, maar echter nooit lang aaneen, want dan staat er weer een geit op straat, grr…