babbelas

ik heb weer wat foto’s gemaakt en op het web gezet. 1_van de bed and business, in de maand dat ik weg was is de keuken en de schoorsteen geverfd en buiten hebben ze ook niet helemaal stilgezeten. 2_van familie en vrienden in storms en port elizabeth en van een feestje, een babyshower. wat moet ik op een babyshower [a women only feestje]? foto’s maken, want de vorige keer dat er een babyshower was, hebben ze 4 rolletjes met zwarte foto’s geschoten, stofkapje?

duurde even… 3_plaatjes van de free state, 4_van de tree top canopy tour. de locale aantrekking is stormsriver adventures, grossiert in eco based adventures, de meest populaire is de tree top, ik ben vaak uitgenodigd om em te komen doen, dan zou ik korting krijgen… alleen voor 100% korting ben ik te porren en uiteindelijk is het me dan ook gelukt, wel dankzij sherlane en lee-ann, ['familie'] die sinds kort daar achter de balie zitten… 5_en ook nog van de bosbrand, ik heb geen vlam gezien, maar wel rook en het resultaat…

hoera! de eerste betaalde opdracht in gauteng [het ligt wel dusdanig ver van johannesburg, dat jeroen en ik grappen over the northern free state]. hoe kom je aan opdrachtgevers? ik heb echt nog geen strategie uitgestippeld, maar wees argeloos en het geluk lacht je toe. op een zondag ben ik met jeroen naar een presentatie geweest van een nederlands-zuidafrikaanse internetwizard, bij zijn zus [celia] in huis. de sfeer is vrij los en het gesprek na de presentaie komt op op propety en extensions, de plannen zijn er, maar celia en man hebben geen geluk gehad bij hun keuze in architecten, lui en afspraken nakomen, ho maar, we doen een rondje rond het huis en ik geef voorbeelden van hoe je het huis zou kunnen uitbreiden. ik krijg een envelop met tekeningen en correspondentie mee, maak maar een leuk ontwerp, op de envelop worden nog even alle contactnummers geschreven. een paar dagen na die presentatie, ga ik voor een paar weken naar de zuidkust, dus voorlopig zal de [vervolg]afspraak even moeten wachten. ik heb er wel over nagedacht mijn ontwerp door de mail of de fax te duwen, maar er hoort altijd een verhaal bij de plaatje, mondeling/face-2-face werkt nou eenmaal makkelijker dan via een of ander medium. ik heb in storms wel wat gedaan, maar een echt werkhok heb ik nog steeds niet, hetgeen de productiviteit geen goed doet…

maandag rij ik net pe uit [richring joburg], telefoon gaat …this is cecilia… [tegelijkertijd rijden en bellen is niet mijn sterkste kant, dus mijn reactie kwam iets te traag] you know which cecelia? niet exact een goede start, maar ik leg uit dat ik vrijdag weer in joburg ben, [ik kan het in 1 dag rijden, maar deze keer heb ik geen haast en wil de free state een beetje verkennen, off the freeway] inmiddels een aantal ontwerpen heb [liegen door de telefoon gaat me daarentegen altijd goed af] en dat ik in het weekend wel langs wil komen. mijn reisschema verkort ik meteen met een dag, zodat ik nog zeker 2 dagen heb om de halve ontwerpen representatief uit te werken. thuisgekomen heb eerst wat moeite om binnen te komen [1500], mijn sleutels doneer ik altijd weer aan de huiseigenaar, voor een eventuele loge [ik wil het echt niet weten]. jeroen blijkt in kaapstad te zitten [komt pas 's avonds laat terug] en de bouwer [heeft ook de sleutel] werkt een dag in zijn werkplaats, maar neemt de telefoon niet op, grr… dan maar langs raj en bhavna, ze zijn er wel niet, dus na netjes aangebeld te hebben, moet ik maar weer door de buurmans tuin, die nog geen hoog puntig hekwerk heeft. deus, de waakhond begroet me blij, ha leuk aandacht! aan zo’n hond heb je dus ook niets. met de sleutels van tandi, de meid kom ik binnen en speur naar sleutels van jeroens huis, nada… dan maar daar gaan werken… tegen 1700 krijg ik jan de bouwer aan de lijn, ik kan daar de sleutels op gaan halen, maar altijd een tijdrovend proces, zonder klippies [rum?] en coke kom je daar niet weg, tegen 2000 ben ik eindelijk thuis… de donderdag heb ik dus redelijk verkloot, des vrijdags heb ik een absoluut gebrek aan inspiratie, dus al vroeg aan de wijn, zaterdag schieten de ontwerpen de computer uit [die anderhalve dag voorbereiding hebben effect gehad], ik heb zelfs tijd om de avond te verpozen bij gino’s, met pizza’s en rugby [france beat sa]. zondagochtend al weer vroeg achter de pc om de finishing touch aan te brengen en ’s middags langs bij celia en … [haar man], we bespreken de verschillende varianten [heb ik van peter geleerd, niet this is the solution, gewoon optie a, b, c en d, laat de klant maar kiezen of combineren] en in eerste instantie kiezen ze de lelijkste variant [zuidafrikanen en smaak], veel later bij een fles wijn wordt er nog eens gekeken, een beetje van dit, een beetje zus, ik schets nog wat, zoiets… [het wordt mooier]. de aanpak, constructeur, een locale architect voor een handtekening en de financien zijn daarvoor al uitvoerig besproken. voor de fles rose op is, maak ik er iets van, voor jullie nog meer wijzigingen hebben ga ik maar… terug in auto juigstemming, dus prompt weer verdwaald in het o zo grote meyerton. boeit niet want de buurt is leuk en landelijk, ik ben zelfs van plan daar een huisje te gaan kopen, uit de stad en betaalbaar. we’ll see…

thuis geef ik het te verdienen geld alvast uit aan wijn, een neethlingshof chardonnay uit 2003 en een de villiers cabernet sauvignon uit 2004, kost samen 57 rand [iets meer dan 7 euro] en samen gemiddeld 14,75%, een koopje! voor mij is het altijd de sport om de lekkere wijnen [ja, ze waren beiden lekker] te vinden voor een sociale prijs. als jeroen iets te vieren heeft komt hij thuis met wijnen, die per stuk al duurder zijn dan deze 2 samen, met de boodschap een koopje, maar zoveel euro… jeroen heeft een dure smaak en dure producten worden altijd omgerekend naar euri, maar we moeten het echter wel in randen verdienen…

de doorsnee snelweg in zuid-afrika is 2baans met 2 flinke vluchtstroken. de vluchtstroken worden creatief gebruikt, zodat je eigenlijk 3 tot 4 banen kunt visualiseren, langzamer verkeer gaat doorgaans aan de kant voor het snellere, maar soms ook niet of niet van harte [flink bumperkleven helpt, zeker als jou auto groter is]. als je echt panne hebt of gewoon even wil stoppen is het aan te raden je auto in de berm te zetten wil je niet van achter worden aangereden door een op de vluchtstrook laverende truck, die vriendelijk een auto voorbij laat. in het begin vond ik het doodeng maar dat went vanzelf, ik zal geen schumi worden, ik kan me redden. wat is de afweging, die trucks rijden 80 tot 100, mijn kruissnelheid is inmiddels opgerekt naar 135 [die bakkie is nu aardig ingereden], dus om bij iedere truck te wachten tot de andere weghelft geheel vrij is kost gewoon veel tijd, zeker met een log monster, opschakelen van 80 naar 135 duurt even. ik heb geleerd op volle snelheid of iets daaronder [even timen met het tegemoetkomende verkeer] een halve kans maar te nemen. soms blijkt het iets linker dan je in eerste instantie dacht, afgelopen donderdag wederom. in heuvelachtig gebied is de weg vaak opgedeeld in 3 stroken, meestal 1 voor downhill en 2 voor uphill [trucks zakken vaak terug naar 40 tot 60 km per uur], deze keer helaas net andersom, ik rij heuvel op achter een truck, aan de andere kant een bakkie met een flinke trailer die links blijft rijden, op de 2e strook van het tegemoetkomend verkeer kan ik inhalen, als ik al naast de truck zit, zie ik een lullig autootje achter die grote trailer vandaan komen, die eigenlijk toch ook wel een inhaalpoging wil maken, manco we hebben maar 3 srtoken en allen bezet. ik knipper flink met mijn lichten, want ja, ik kan geen kant op, remmen bij 135 km/h met 2000 kg kost mij zeker 300 meter en misschien wel iets meer… affijn het loopt weer goed af, het eerstvolgende halfuur beduidend bedachtzamer gereden, het duurde even voordat mijn hartslag weer onder de 200 zakte, pfoe, close! 1 keer in de 1000 km heb je wel een bijna-dood-ervaring, deze keer was het absoluut mijn fout, maar je moet ook opletten voor foute acties tegenliggers…

wat is het alternatief? 1_overal 4baans wegen aanleggen. wij nederlanders kunnen mooi lullen, want ons landje meet slechts 200 bij 300 km, zuidafrika zo’n 2000 bij 800 km, als ze dat gaan doen raakt het land spontaan arm, of het worden allemaal tolwegen, grr… 2_weg van de snelweg. ik raak al langer snelweg-moe, dus kies ik steeds vaker binnendoorroutes, het 1e wat opvalt geen trucks, weinig verkeer, ja locals, het is werkelijk een genot, deze week heb ik de halve route van storms naar joburg over b-wegen gereden, super relaxed, je doet er wel wat langer over, 120 km/h is wel ongeveer het maximum wat ik daar haal, wegen zijn smaller, meer heuvels, hobbelig en potholes. het summum was de r715 tussen bethulie en springfontein [free state zuid], 30 km onverhard, maar strak als een biljartlaken dus ik heb het getest, de 135 km/h was haalbaar, maar op die zelfde weg heb ik ook 5 minuten stilgestaan om deze jongen over te laten steken.

een boer maak een plan, een kaffer steel een plan en een hottentot heb een plan, maar weet nie hoe dit te gebruik nie… het eerste deel was mij wel bekend, de rest hoorde ik van gerri [een kaffer is een zwartmens en een hottentot is een bruinmens]. zelfkennis is heel belangrijk, je hebt een b+b en nu?

’s ochtends vroeg stond ik op de patio een sigaretje te roken, gebeurd wel vaker [ma refereerde in een mailtje naar 111, maar nu kan ik inmiddels wel weer zeggen alweer 111 dagen roker], de zon is nog niet op en de lucht is strakblauw. dat is de afgelopen dagen wel anders geweest, door een bosbrand achter de heuvels [bergen?] was er sinds zaterdag regelmatig een gelige wolkenformatie te zien, die regelmatig de zon het schijnen benam, rook dus, bovendien was er een redelijke braailucht te ruiken [feestje?]. vanochtend vroeg dus niet en opgetogen ik weer af naar mijn bedje. later in de ochtend opgestaan, weer buiten gekeken, aan de bergkant weer strakblauw, maar nu aan de zeekant van af het westen, die donderse gele wolk weer. hm… dit zou betekenen dat de brand al aan deze kant van de bergen zou zijn… het nuus [journaal] had het er gisteren al over de brand nabij stormsrivier… zou het dan toch… maar richting dorp gereden, krantje gekocht, even met oom cally staan lullen, totdat zijn vrouw in een grote stofwolk kwam aangereden, de brand blijkt al dicht achter de locatie te zijn en ze vraagt of hij de windhaag naast het huis maar niet moet affakkelen. aha, als de boerin dit vraagt, gaat er bij mij een lampje branden, this is 4 real! nog ik voor ik bij de auto was gerri aan de lijn, waar ik was en of ik als de sodemieter naar huis kon komen, omdat de lucht er wel heel dreigend uitzag. thuis als eerste mijn laptop en mijn tentje in de bakkie gesmakt, laat die brand maar komen.

de wind was inmiddels stormachtig geworden dus beloofd weinig goeds… of ik levert maar niet beter van school kon halen, ok. die school ligt wel 10 km naar het oosten, dus niet in gevaar, maar toch… op de n2 blijkt de weg naar het westen al afgesloten, ik twijfel of wel terug magkomen, dus als een idioot gereden… weer thuis blijkt het ontruimingsbevel al gegeven, of toch niet, ik zie een lichte paniek opzetten, bejaarden worden alwel afgevoerd… in mijn plunjebaal smakken we wat kleren en smak dat in de bakkie. onderwijl komen mensen terug van het werk en anderen worden geronseld om het vuur te gaan bevechten. om het uur luister ik naar het nieuws op de radio en kar regelmatig naar het dorp om daar naar het laatste nieuws te vragen bij adventures…

de eerste trucks samengeperst met evacuees komen al uit het westen, om 1400 gaat het licht regenen. omdat ik al de hele ochtend heen en weer heb lopen rennen, lijkt het me nuttig maar even bed te kruipen. aant eind van de middag weer wakker, de regen blijkt 3 druppen zijn geweest maar de grootste dreiging lijkt voorbij. de evacuees gaan weer af naar huis, op de radio hoor ik dat de n2 weer wordt vrijgegeven [blijkt tussen plett en humansdorp, over zo'n 160 km, te zijn afgesloten]. wel zijn er nog grote branden bij pe, grahamstown, ea. maar niet meer bij ons.

de volgende ochtend, nieuwsgierig/ramptourist, in kareedouw gaan shoppen, ja dit was heftig, grote delen roken nog ik zie pas vandaag blushelicopters [sa fire dept altijd op tijd?], de vrijdag ben ik naar het westen gereden al na 3 km op de n2 zie je de zwartgeblakerde bossen, in werkelijkheid is het vuur dicht achter de locatie gegaan richting het dorp, hemelsbreed tot op zo’n 500 m van de bewoonde wereld, maar stormsrivier is omgeven door rivieren/beken, zeg maar een natuurlijke brandgang[?], dus redelijk safe. 2 van de 3 heuvels ten westen van dorp jun je van uit het huis zien zijn redelijk geblakerd. in het naburige dorp coldstream, zijn wat mensen vermist cq. verwond en wat huizen afgebrand, maar dat dorp, staat in de heuvels klem naast het bos. vrijdag tot en met maandag is het overwegend nat, wat het nablussen zal hebben geholpen.

de bosbrand van 2005 blijkt heftiger te zijn geweest dan die van 1998.

koud een uur in storms, sta de bakkie nog uit te laden, komt iemand op me af lopen die ik vaag wel ken, zeg kun je even naar blabla rijden? nou, ik heb net 1250 km gereden, dus ik rij voorlopig geen meter meer. but i will pay you? are you deaf!

zo af en toe rijdt ik wel eens iemand ergens naartoe, hangt van mijn bui af en/of van de beloning. in afgelopen 10 dagen ben ik maar liefst 3 keer naar het hospitaal in kareedouw gereden, de 1e keer met mijn future brother in law en diens future son in law [owen] en diens ega [lee-ann]. owen was aangevallen door zijn ex in een locale kroeg [waar ik bij daglicht al niet kom, laat staan 's nachts], een ader in zijn pink was geraakt, de wijkverpleegster [jawel], had eerste hulp verleend en dacht dat hij de volgende dag wel zo halen. afijn, ik ben door gerri uit bed getrokken [zaterdagavond 2300] en toen ik bij huis van janet [zus van gerri] aankwam zag ik behalve een hoop bloed en een flauwgevallen owen [eerste hulp in sa, verbandje en haudoe?], een hoop mensen, die allemaal niet [meer] konden rijden, want het is per slot van rekening weekend. ik was pas om 0330 terug, had iets te maken met alcoholgehalte van de patient, geloof ik, grr… de 2e keer met de future son in law van mijn future brother in law, zijn beoogde ega en hun kind, de laatste had iets verkeerds gegeten [ik weet niet wat guppen van 4 maanden oud eten, behalve moedermelk]. onderweg grapte ik dat ik de volgende zaterdag wel met lee-ann naar het hospitaal zal rijden, maar ik geloof niet dat ze dat erg leuk vond. de 3e en [voorlopig] laatste keer was vanochtend vroeg en dagen van te voren afgesproken, met oom harold. mijn vroegere achterbuurman, die vanaf kareedouw per ambulance naar pe zou gaan, op naar de specialist, voor zijn windballen, ik weet wel wat een windgat is, maar dit? zelfs gerri kan het me niet uitleggen, ik moet toch nog eens een nederlands-afrikaans woordenboek kopen. anyways, ik kan misschien wel een rood kruis op mijn motorkap plakken en geld vragen bij het hospitaal/ambulancedienst, scheelt hun weer een ritje. die mensen hebben het al druk genoeg, als je zaterdagavond belt, komen ze gewoon niet, storms river is te ver…

gerri [goed getraind] weet inmiddels de ritjes waar ik ja tegen zeg, de directe regio, grofweg tussen bloukrans en kareedouw, vage bekenden betalen cash, familie en vrienden mogen aan het van de maand betalen en als ik achter de laptop of een pisbui heb zit zal ze nee zeggen [zonder consultatie]. ik weet wat de gangbare prijzen zijn en als ik geen zin heb zeg ik alsnog nee of ik noem een ridicuul bedrag.

gisteravond kwam een vrouw, met haar kinders langs voor een verhuizing, van de ene uithoek van de locatie naar de andere. ik stond danwel te braaien, maar dat kan iedereen, vurt maar… terwijl een paar mannen met kasten lopen te slepen, knoopt zoonlief een gepsrek aan. ik wil binnenkort naar de zee. mooi, ga lopen het is niet zo ver… nee, ik wil dat jij me gaat rijden, wat kost dat? 100 rand, zonder blikken of blozen [3 maal de gangbare prijs]. pfoeh, nee, hij dacht dat 10 rand wel genoeg was, hij 5 rand en zijn vriendje ook 5. ik blijf stug volhouden, dus we komen er niet uit… het is heel simpel, een kleine kring van van familie en vrienden, kan op me bouwen als ze ergens heen moeten/of willen [want transport in deze regio blijft in een onderontwikkeld stadium], als ik me verveel zal ik wel eens ja zeggen, maar om jongetjes van 10 naar de zee te brengen en weer te halen, nee, als ik daar aan ga beginnen dan kan ik beter het rode kruis van mijn dak afhalen en een bordje taxi op de bakkie zetten.