babbelas

iedere keer als er weer examens in aantocht zijn, valt arthurdine [geraldine's dochter] spontaan flauw, mijn conclusie stage fright/faalangst. afgelopen jaar is ze blijven zitten, dus ze zit nog steeds in het een-na-laatste jaar, waar ook flink getoetst wordt, resultaat, mevrouw valt flauw. gerri aan de lijn, kan ik haar even geld voorschietenn, want ze moet naar de dokter. mijn eerste respons, had jij niet een baan? ja, maar ik wordt woensdag pas uitbetaald, sparen is er niet bij in de zuidafrikaanse samenleving, wat je verdiend dat geef je uit binnen een maand, aan het einde van de maand they’ll hibernate [ik zie het overigens ook bij mijn joburgse huisgenoot, die zal onderhand ook wel verafrikaanst geworden zijn]. ok, het is nu zaterdag avond, maandag ga ik wel even naar de bank. vanochtend bel ik verifieer ik even naar welk rekeningnummer, want dat is altijd een andere, dont ask me why? 1030, ik sta bij bij de bank, nummer fout, is het wel een absa-rekening? goede vraag. ik bel wel even… ik heb de hele familie damons gebeld, niemand heeft het nummer bij de hand. de persoon in kwestie, jason, zit nu op school en zijn telefoon staat uit. met een plaatselijk donderwolkje boven mijn hoofd, rij ik terug naar huis, al rekenend concludeer ik, dat de 100 rand die ik over zou maken, ik nu wel verspijkerd heb aan telefoonkosten en aan diesel, grr… heb ik mijn uurloon [haha] nog niet eens meegerekend. nog geen kwartier ben ik thuis, gerri aan de lijn, ik weet het nummer! dat is leuk voor je, maar ga niet nog eens een uur verkloten, ik heb het druk genoeg met afronden van dingen zodat ik voor het weekend in storms kan zijn. en nou? you tell me… gerri hangt op met, i dont want to argue, dat is geraldine’s voor ik weet dat je gelijk hebt, maar ik ga je geen gelijk geven. nu zitten moeder en dochter bij de dokter in humansdorp [halverwege tussen storms en pe], zonder geld, hoe ze thuiskomen, liften?

mailtje van ma, tussen allerlei andere zaken, de opmerking moest jij op 21 oktober niet storms zijn om iets te vieren? mm… ja, wij hebben lange tijd de 21e [zeker in de 1e 6 maanden] aangehouden om onze relatie te vieren, maar laatste keer dat ik in storms was, hebben wij eens terug liggen rekenen en zijn wij tot de conclusie gekomen dat dat niet de juiste datum is. enige uitleg, voor 27 oktober 2004 moest ik weer eens de grens over om mijn visum te verlengen, ik ben in 10 dagen op en neer naar namibia gereden [een kleine 4000 km] en was vrijdagmiddag de 29e terug in storms, omdat er een bruiloft op zaterdag was [de moeder van de kinderen van haar broer, walter, ging opnieuw trouwen]. je voelt em al… op de zaterdag 16e [denken wij, het kan ook vrijdag de 15e zijn] zijn wij bij neville, in het park, op een braai gewesst, was een leuk feestje, maar zoals altijd met braaien met een groot gezelschap, dat wordt zeer laat. de nethode is hier dat je eerst braait, vlees, worst, tosti’s [tasti's zoals matthijs zegt] en daarna eet, als je niet 2 of meer roosters hebt, dan wordt er zo rond middernacht op gedist, tegen de tijd dat je dronken raakt en eigenlijk geen honger meer hebt. wij waren beiden nuchter, omdat er al dagen iets in de lucht hing, who’s going to make the first move… zondagmorgen 0200, nadat wij eerst de kinderen [levert had een vriendje over] thuis hebben gebracht, zij wij eerst nog een stukje gaan rijden en niet meer thuis terugekomen… dus voorlopig hou ik het op 17 oktober 2004, maar geraldine heeft beloofd morgen op haar vrije dag, met schaamrood op haar kaken, de boeken bij de plaatselijke lodge te gaan nazien, of dat klopt.

ik ben zelden perplex, maar vandaag heb ik het gevoel of mijn standbeen onder mij vandaan gekegeld is [een typische john-de-wolf-actie]. jeroen leeft met verschillende wizzards, personen die hij de hemel in prijst, omdat ze verstand hebben van bepaalde zaken en vaart daar blind op, bijvoorbeeld ict, websites, new art, whatever… op het visionaire vlak is er ook een wizard, die ken ik, dat is chickie, mijn toyota techneut en raj’s zwager, dus almost family. vandaag ging jeroen de laatste ophalen voor een beetje therapie. in no time stond deze in mijn werk/slaapkamer, kijkt rond, ziet het de foto van geraldine en mij, legt zijn hand over g heen en zegt this woman is bad news [oid]. gerri heeft mij geleerd niet zoveel grove woorden te gebruiken, ik kijk em aan, en zeg uit de grond van mijn hart, fuck you, mijn vinger maakt een een beweging van, je moet maar weer gaan…

there’s 1 thing you don’t do in life, elkaars ega afkatten… als ik 2 mensen bij elkaar zie, die niet bij elkaar passen, dan denk ik, they probably have great sex, maar ik ga er geen opmerking over maken, men is gelukkig, prima. of zoals jan [our building wizard] zegt if you dont have a problem, i dont have a problem. precies, if they’re happy, i’m happy, case closed.

wanneer mechanics profetisch worden moet je al gaan nadenken, something is is not right… vandaag is daar het bewijs voor geleverd. chickie mag mijn auto repareren, zijn wijsheden mag hij voor zich houden…

ik heb besloten om joburg binnenkort weer eens te verlaten, een ritme van 3 weken joburg en 2 weken storms lijkt voorlopig het meest comfortabel. na 6 maanden met gerri te hebben gehokt, 3 maanden nederland en nu op onregelmatige basis in storms, g wordt er niet echt blij van, maar het moet maar even zo.

babbelas wordt niet meer dagelijks bijgewerkt, lang gezocht naar een verklaring, ik denk dat ik em heb. hier en in storms heb ik cq. jeroen en gerri als klankbord [dat beide personen meer mij als klankbord gebruiken, nou dat zal wel de aard van het beestje zijn].

braai, laat, jeroen is weg, date [?], eindelijk een moment om te mijmeren over mijn leven, een moment als deze is in alweer bijna 3 maanden sa is nog niet voorgekomen. ik heb lange tijd sa in mijn uppie doorkruist en mijn moment van de dag, was tegen zonsondergang [ergens tussen 1700 en 1900] bij de braai, wat [zelfs voor mij soms onleesbare] scribbles in mijn a6-noteboekje te knallen. ontspanning is het toverwoord, ik ben uit nederland weggegaan om mijn hoofd te clearen, uitendelijk heb ik wel enige vorm van ontspanning gevonden met gerri, maar dat is toch anders.

conclusie, ook als ik in joburg zit moet ik maar af en toe weg om te ontspannen, tentje, ergens op de hei een paar uur uit de stad. waarom doe je dat dan niet? dat tentje staat g in de berging, grr…

bhavna is altijd het grote voorbeeld hoe panisch josies [johannesburgers] kunnen omgaan met security. een huis achter een groot hek, naast dat alle ramen hier burglar bars hebben, hebben alle deuren een extra stalen hek, de security gate [van degelijk hang- en sluitwerk heeft nog niet gehoord, is misschien een markt voor]. als bhavna na het werk thuis komt verschanst ze zich achter al die hekken, die allemaal een ander slot hebben, resultaat een sleutelbos van heb ik jou daar. als die nederlanders soms op bezoeken laten wij alle deuren wagenwijd openstaan die bhavna trouw weer dichtmaakt, security! bhavna is na huisvrouw ook de sleutelbewaarder…

in jeroens huis een duidelijk meer lichtzinniger, zeg maar amsterdams beleid, the dutch approach on security. die hekken zijn er, maar zelden op slot, als we overdag even [toch altijd minstens een uur ofzo] weg gaan laten we het huis volledig open staan, we hebben vast wel een tuinman, of een bouwer die op het huis let… was joburg dan geen crimineel bolwerk, ja, het heeft de naam, maar dat verschilt per stadsdeel. in het noorden wonen de rijkere stadsgenoten, die hun eigendommen met grote hekken/ muren beschermen, ze kunnen niet eens de buren zien! resultaat dat men wel heel nieuwsgierig is wordt daarachter is, a perfect target for burglary. in het het zuiden, soweto is om de hoek, een meer ontspannen houding, hekken staan open, muren zijn er niet in grote getale, kinderen [alle kleuren van de regenboog] spelen gewoon op straat, security, valt of stat met hoe je er zelf mee omgaat, je hoort veel verhalen, maar ik heb er nooit zo veel van gemerkt.

op weg terug van de bouwer [die om de hoek woont] worden we aan gehouden door de politie. jeroen zat te bellen, handsfree, maar wel met zijn hand tegen oor. duidelijk pissed, begint de agent te zoeken naar iets, roadworthy, rijbewijs, haha! u rijdt met een copietje rond, maar dat mag niet! elders in het land rijdt ik altijd met rijbewijs en paspoort op zak, maar zodra ik joburg ben, laat ik alles thuis en rij rond met een copietje van mijn paspoort en een gewaarmerkt copietje van mijn rijbewijs, als ze er een probleem mee hebben ik kan het orgineel altijd thuis even ophalen, maar dat komt nooit voor. deze agent begint een heel verhaal, u bent buitenlander, u moet een internationaal rijbewijs hebben, onzin, want je nederlandse rijbewijs is hier gewoon geldig, gecheckt met home office. gelukkig stopt ook een politie auto van mondeor, die het copietje hebben gewaarmerkt, die rustig vraagt of alles ok is, maar die andere agent staat op punt van ontploffen… men lult wat in hun eigen taal, conclusie het mag niet, haudoe, geen bekeuring, ach… ik tel een stuk of 8 gelegenheden dat wij beiden zijn aangehouden in joburg, voor het niet dragen van het orginele rijbewijs zijn wij nooit bekeurd, maar het verhaal van de agent is werkelijk ierdere keer anders. we zijn ook nu niet overtuigt van onze fout, resultaat we houden het maar zo…

het credo in johannesburg luidt, wij hebben geen muggen, want wij wonen zo hoog [1500 meter]. inderdaad, in joburg ben ik niet gestoken, maar ze hebben er wel een variatie enge beesten [goggas, verzamelnaam voor irri insecten] waar je u tegen zegt…

in mondeor, de suburb waar jeroen en raj wonen, is overigens een weelde aan vogels te vinden, die volgens mijn grote natuurboek niet in de stad thuishoren, maar achter het huis ligt een paar 1000 ha groot nature reserve, wat er iets mee te maken zal hebben. in dat reserve zebra, wildebees en een variatie aan bokkies, daarbuiten veel kleurrijke en musicale vogels, muishonden [meerkatten] en een koor brulkikkers, beneden in de vallei, die zich alleen na zonsondergang laat horen [gelukkig slap ik aan de de achter/goede kant van het huis...

in storms hebben we krieken [ik weet de nederlandse vertaling niet, maar weet wel heel zeker dat we deze exemplaren in nederland niet hebben], zeg maar een grote tor, die als hij zich alleen waant of zijn vriendjes mist, wat geluiden voortbrengt, die klinken alsof iemand met een leeg blikje frisdrank aan het klooien is, rete-irritatant… bijvoorkeur als je ’s nachts wakker ligt [rara waarvan], priet, priet… geen vloerbedekking dus dat galmt lekker… na een paar slapeloze nachten toch maar eens aan gerri gevraagd wat dat is [schroom, ik wou niet te dom overkomen]. haha, maar nu weet ik het, ik sta meteen op [hoe diep in de nacht dan ook], ruk de bank van de muur en sla dat klotebeest de hersens in.

alweer 3 weken in joburg, het streven hier tot het einde van de maand te blijven [nog 12 dagen en dan ben ik weer in storms], looks like reaching beyond my capacities. voordat ik weer terug naar joburg ging heb ik tegen gerri gezegd, je moet er niet te veel over nadenken, voordat je het weet ben ik weer terug… in de praktijk lijkt 5 weken op een achtelijke 1200 km afstand, toch iets te veel van goede te zijn, dus als ik er wat van zeg aan de phone, you shouldn’t think about that much, dank… gerri is overigens, een week voordat ik wegging, weer gaan werken in het restaurant waar ze voorheen ook werkte, [#3 op het plaatje, het kan slechter zou je zeggen], dus de geldzorgen [die b+b draait niet super] zijn voorbij.

in joburg vorderen de werkzaamheden gestaag, ik ben opzichter/ontwerper, mijn slaapkamer [3x4 m2] is omgetoverd tot werkkamer, 2 tafels, een pc, printer, scanner en de gebruikelijke rotzooi. oja en een bed, dat campingmatje werkte op het laatst niet meer. nieuw aangeschaft zijn het bed en de a3-printer, de rest komt uit nederland of is hier gratis op de kop getikt [laat jeroen maar waaien]. van de bouw heb ik maar weer wat foto’s op de bekende plek gezet.

google earth, ik had er nog nooit van gehoord, maar leuk. afhankelijk van het gebied waar je woont/op in zoomt levert het een gedetailleerd plaatje op, in joburg kun je het dak van je huis zien, in storms, waar wat minder satelieten hangen, wat minder precies, maar al met al een leuk plaatje. ik woon naast # 1 [de bruine vlek], #2 is ons uitzicht, die berg/heuvel [onder 1000 meter] heeft vast een naam, maar… #3 is mijn favoriete braaiplek, het tsitskamma nationaal park, aan de indische oceaan.

soms twijfel ik aan de capaciteiten van het zuidafrikaanse volk, het hele volk wel te verstaan, kleuronafhankelijk.
1_je zegt tegen een hulp [lucas, zwart, jaartje of 35 en onbezoldigd priester] stapel het hout in de kast in de garage en sorteer naar grootte, van links [klein/aanmaakhout] naar rechts [groot spul], na een uurtje check je even hoe het gaat. het resultaat is niet zoals je had verwacht, misschien eigenlijk wel [ervaring]. je gaat de dialoog aan, kijk,het is heel simpel, ik heb al voor jou gedacht, dus probeer het te onthouden en doe het ook zo, maar moeilijk, bla bla bla… je schakelt over op damage control, als je zus doet doet dan zie ook nog een verschil in grootten. weer een uur later, zie je dat-ie verschillende vakken onderling gewisseld heeft, grr… ik gaan jou klap, denk je bij je bij zelf. more gaan ik het goed doen… argh, luister dan ook, als ik iets uitleg… als je meer vrije tijd zou hebben, zou je het gewoon zelf doen, scheelt je een paar randen, maar je krijgt het gewenste resultaat in 1 keer. soms denk je die dagloners zijn geen helping hands, maar loose cannons.
2_je geeft een bouwer [jan, blank, 40 jaar ervaring] een tekening, kijk zo gaan we het maken. als je later terugkomt ziet het er heel anders uit. je kookt van binnen, maar probeert beleefd te blijven, je vraagt naar de verschillen tussen ontwerp en uitvoering. ja, nee, dit heb niet nodig, bla bla bla, bovendien dit is veel mooier zo. grr, waarom geef ik jou die tekening dan, waarom werk ik uberhaupt nog? je zegt zus en men doet zo. another loose cannon…
als verhaal 1 en 2 op dezelfde dag gebeurt, heb je om een uurtje of 4, als men afgenokt is, wel zin in biertje, maar beter is om nuchter te blijven, je hebt de halve dag mensen staan corrigeren, dus ben je niet aan je eigen job toe gekomen, vanavond weer werken? het zal wel moeten vrees ik…