babbelas

neville en een vriend zitten samen gezellig in een boshut, al meer dan 3 weken en moeten nog 3 dagen. moeten, jawel… het is geen vacantie, 4 weken buiten slapen een in een zelfbouwhut, stammetjes en zeil, hun hele lichaam in wit poeder, gekleed in niets anders dan een deken [met iets te groot split], schoenen zonder veters, elke dag potjiekos of braai en niet douchen. het lijkt eerder een male bonding gebeuren dan een traditie. neville, de zoon van de buurman, komt ogenschijnlijk niet uit een prototype bantu familie, niet zwart, eerder coloured en spreken gewoon afrikaans, in plat afrikaans, kaffers die hun moerstaal niet spreken. jonge mannen worden volwassen door een beetje kamperen, gooien daarna alles wat ze bezitten weg of verbranden het, vergeten hun jeugd, moeten daarna nog een maand nog in pak, op blote voeten met klei op hun gezicht rondlopen, mogen niemand een hand geven, maar ze hebben een stok [naam?] waarmee het wel mag, ach… en daarna mag je je volwassen noemen, right… ik heb neville staan aanhoren, ik vraag graag om uitleg, ik ben maar een leek, jaja, je jeugd vergeten, ga je dan ook de vrouw waar je al een half jaar achteraan holt vergeten? dacht het niet… soms ben ik blij nederlander te zijn, wars van godsdienst of traditie…