babbelas

weer niet gezegd dat ik kwam, maar spontaan besprong me de behoefte om gerri weer eens te zien. ik wel wat anders te doen, maar niet uiterst urgent, dus ik kon er wel een paar dagen tussen uit. donderdagochtend vroeg in de auto gesprongen met de intentie ’s avonds aan te komen, ach het is maar 1250 km rijden. ik heb grofweg in 3 stints van 400 km gereden, 2 keer gepauzeerd een halfuurtje voor refueling amd cooling down, ik en de bakkie. bij de stormsrivier total village maar eens geinformeerd wat gerri ging eten, niets. dus een pizza gescoord en op naar gerri. bij het hek gebeld of iemand open kon doen, eerst zie levert door het raam turen, later gerri, maar naar buiten komen ho maar… je zult waarschijnlijk alleen maar met open armen ontvangen worden, als je aankondigt dat je komt, mijn fout… na veel gebaren komt gerri naar buiten en opent het hek, at last! tassen uit de auto en richting slaapkamer, gerri, moeder eigen, what about levert? maar dat regelt zich vanzelf, die kinderen worden steeds slimmer. levert kijkt om het hoekje en zegt dat hij bij een vriendje gaat slapen, praise the lord!