babbelas

ik had al eens met gerri in een tent geslapen, maar echt kamperen was er nooit van gekomen. dus wij tweeen in de tent, met matjes plaids en een dekbed, verti in de slaapzak in de bakkie [past precies]. braai, waterkoker en krultang mee, lang leve de camping site met power. vrijdag om 1700 in het park, een mooi en rustig plekje uitgezocht, braai, bier en wijn, nog lang gezeten. mijn opsta ritueel in een park is opstaan, douchen en weg, in gezelschap van vrouw en kind gaat dat wat minder rigoreus, na alle ontbijt rituelen waren we om 0800 als 130e bij het wild hek [vroeger stond ik altijd bij de eerste 5 auto's te wachten tot het personeel de poort zou openen]. gewapend met [weggooi]camera, verrekijker en het groot afrikaans dierenboek, levert was er helemaal klaar voor… mummy, mummy, die ene!!! opgewonden geschreeuw in de cabine als hij weer beest gespot heeft, ik lig al weer in een deuk, want normaal zie je mensen zachtjes fluisteren in auto, motor af, met kinderen gaat dat dus wat anders… na wat kudu’s [met 2000 kudu's en maar 400 olifanten, kunnen ze het park beter hernoemen tot addo kudu park], warthogs, een kudde olifanten van ver, eindelijk olifanten van dichtbij. beter te dicht bij, als je er 1 ziet en nog eens om je heen kijkt, blijk je omsingelt door zeker 10 olifanten, schrik dus… gerri in paniek, achteruit! vooruit! achteruit!! mijn benen blauwgeknepen, maar ik ben toch maar rustig vooruit gereden [addo heeft namelijk een-richtings-verkeersroutes]. na de olifanten op aai-afstand te hebben gezien, dan toch maar afgedampt, dat biertje hebben we nu dan wel verdiend.

de zondagochtend waren we al sneller, met opstaan, inclusief inpakken, met 3 man sterk in de bakkie, ik speur nog even over ons plekje, moeten wij onze braai nog meenemen? we waren nog wel meer vergeten [het hele ontbijt], maar we waren wel sneller dan de vorige keer! op zondag blijken alle olifanten naar de kerk of slapen uit want we hebben er werkelijk geen 1 gezien, oja, die ene toen we het park al verlaten hadden, op weg naar port elizabeth…

thuis, na een absoluut leuk weekend, realiserend dat ik hier voorlopig nog maar 2 nachtjes slaap, heb ik eerst maar stilletjes achter het huis in de tuin zitten huilen, later [gezellig] samen met gerri. nee ik wil helemaal niet naar huis, want ik ben thuis!