babbelas

aan het begin van de maand heb ik aangekondigd, dat nu de besigheid oop is [de business is open], ik niet meer de maandelijkse lasten voor de kids zal betalen, teneinde de werklust en de motivatie weer opgang te brengen. geheel averechts effect, de spanning was af en toe om te snijden, ik heb flink lopen pushen en gerri uiterst nonchalant, de ek-worry-nie houding, grr… de maand maart is bijna voorbij en ja, eindelijk mense van oorsee [gasten van overzee] zijn geweest, 2 dames en zesjarig zoontje uit los angeles. nu ze weg zijn, weten we het zeker, dit is waar je het voor het doet, het geld is leuk, maar het contact met toeristen is veel leuker. ’s avonds tot laat geborreld, vragen en verhalen, ’s ochtends met zijn vijven naar de locale draad-artiest gelopen om een karretje te kopen voor gabriel [die had er al weken om gezeurd]. het karretje bleek wat groter, jonathan had alleen maar een truck met oplegger staan, plusminus 1 meter lang ["how are we going to get this one back home?"] een bamboe-stok verbind de voorwielen met een stuur op heuphoogte, semi remote controlled zullen we maar zeggen. de boodschap van ingrid en elisabeth valt precies in gerri’s straatje, we zien wel andersgekleurden, maar echt contact is er niet, laat staan dat je er achter komt hoe men leeft. ze waren laaiend enthousiast, beloven de rough guide, de lonely planet en wat meer aan te schrijven, dat deze plek zeker een aanmelding verdiend…

de bakkie geeft regelmatig startproblemen, maar vandaag helemaal nada. uiteindelijk met een locale mechanic em aan de praat gekregen, accu blijkt heleml leeg terwijl gisteren nog gewoon gereden had… zijn tip, minstens een uur aaneen rijden. het weer was ok, ik zag 2 kindderen zich doodvervelen [jason en arthurdine, levert is bij oma in pe], gerri had helaas de was te doen, dus met zijn drieën richting humansdorp. als men in deze regio naar de stad moet gaat men [humans]dorp toe, werkelijk een saaier plek bestaat niet, dus ik ben maar doorgereden naar st francis bay voor de lunch, later uitdollen op het strand, via wat saai shopwerk in humansdorp weer af naar huis. daar gerri tussen stapels strijkwerk, kwaad en blij, kwaad omdat ik voor een uurtje ging rijden en pas tegen de avond weer opdook met 2 blije kinders, blij om dat iemand per telefoon haar toko heeft volgeboekt voor morgen, definitely a different gerri…

het is weer school vacantie, dus het huis wordt weer met 5 man bevolkt, arthurdine en jason zijn terug uit pe, het lijkt wel een tweeling, maar haar dochter en diens neef zijn tjommies [grote vrienden]. aangezien we geen plek hebben binnen, ja, die 2 extra kamers zijn alleen voor [betalende] gasten, dus tent maar weer opgezet, buiten op de patio, hobbies laat naar bed en lang uitslapen en moeder lastig vallen over geld. ik had een brilliant plan bedacht, om ze maar flyers uit te laten delen in het dorp onder toeristen, omdat de toeloop van gasten nog niet echt meezit. ik had s’ochtend al gevraagd of arthurdine wat zakcenten wilde verdienen, ja graag. maar toen ik het plan ’s middags voorlegde, heb ik zulke sjacherijnige smoelen gezien, dochter en neef vonden het maar niks, resultaat, niks zeggen zeggen en weglopen. later heb ik het nogmaals geprobeerd, echter op zijn nederlands, lekker direct, ik zie een win-win-situatie jij wilt geld verdienen, je moeder wacht op gasten [ja, die wil ook geld verdienen] en ik wil minder aan het gezin uitgeven, het zijn per slot van rekening mijn kinderen niet, slotsom jason verdwijnt, dochter huilt en ik in dubio, heb ik iets schokkends gezegd? ik moet nog een keer met haar praten, maar ik weet niet waar te beginnen en met alle aanloop van mensen hier in huize damons [sigaretten en tjommies] kan ik ook geen geschikt moment vinden om samen eens te gaan praten, ik zal er in de bakkie moeten zetten, ergens heenkarren en elkaar maar wat beter te leren kennen, want eerlijk gezegd heb ik nog nooit echt met haar gepraat…

sinds mijn camera overleden is, moet ik zo af en toe een camera lenen, deze keer hebben we er leuk mee zitten spelen, hoe werkt deze nu weer? de rest van de foto’s, heb ik op het welbekende adres gedumpt. ik zie wel hoever ik kom, cq. hoever mijn geduld reikt, intussen zit gerri op het strand [plett main beach], want het is weer goddelijk weer…

ik zag het weer vorige week, brr… in storms rivier loop ik al weken, zoniet maanden in korte broek. geheel op afrikaanse wijze, als het eens een dag of wat regent, doe je een trui aan, maar vooral niet je korte broek uit…

aan het begin van de maand worden de uitkeringen uitbetaald, dat is een fysieke bezigheid. je zou het ook op je bankrekening kunnen laten storten, maar 1_die heeft men niet, 2_men wantrouwt de staat en/of de bank, 3_men heeft geld direct nodig. allpay is vrouwen boven de 60, mannen boven de 65, mits ze een vaste baan hebben gehad, mensen die arbeidsongeschikt zijn geraakt en vrouwen waarvan hun man niet voor de kinderen zorgt, cq. niet bijdraagt aan het inkomen. je ligt soms in een deuk [niet te hard] van wat ze krijgen, oom harald, mijn achterbuurman, heeft zijn hele leven bij boskor [de zaagmolen om de hoek] gewerkt, krijgt 130 rand per maand, want ja toen hij begon kreeg hij 2 rand per week, ahum… als je werkeloos bent, krijg je overigens helemaal niets. dus mensen worden heel creatief in het verkrijgen van een uitkering, de controle daarop is natuurlijk hopeloos, de straf zou moeten zijn, terugbetalen of tronk toe [de gevangenis], maar ze kunnen moeilijk het halve land oppakken. juist. de rij is dus lang, mensen die echt ziekelijk zijn krijgen voorrang, want het is of te warm of te nat, zucht. het nooit druk op het dorp, alleen als er uitbetaald wordt, een paar honderd mensen in een rij, het geldtransport, stalletjes langs de weg, met junk, locale boeren met hun waar, boerenworst wordt gebraaid, you name it… ik moet zelfs dubbelparkeren… dat geld brengen de meeste mensen straight naar de tavern, van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat hoor ik de jukebox, gelal, geruzie, maar vooral gedrink en de volgende morgen kunnen ze misschien nog net een brood kopen, maar ze hebben toch geen honger, een beetje babbelas, misschien?

1_lulu is niet meer, denk ik, nadat ik uit joburg terug kwam was ze weg, al enige dagen ziek, zeker stilletjes ergens in de bosjes doodgegaan. er komt wel weer een lulu 2, for now, hebben we een stand-in, een grote zwarte hond, die de tuin for zich op eist, nachtelijke sigarattenkopers op afstand houdt [mensen zijn niet te beroerd om 0200 aan te kloppen voor een peuk], mij ververwelkomt als ik terugkom van een eindje rijden, met zijn poten op de deuropening van de toyota, ja een hele grote hond dus, maar wel poeslief…
2_de eerste gasten zijn geweest, wel uit een onverwachte hoek, coloured, uit george, western cape.
3_madam wilde het b+b-gebeuren eigenlijk al na 1 gast al opgeven, maar na dat wat praten [ben eerst een rondje gaan rijden om af te koelen], zie ik toch een positieve instelling. 13 maanden betaald op de bank hangen, went snel…
4_het dorp begint mee te denken, in klantenwerving, petroljoggies [ja, pompbedienden, selfservice is asociaal bij 40% werkeloosheid] komen visitekaartjes halen, zeker nadat ze gehoord hebben dat de commissie 1 black label bedraagt [fles bier]. kortom ik zie meer beweging, ook op het telefoonvlak, ja die telefoon van gerrie doet het nu echt. nadat ik in januari een volledig werkende phone heb afgeleverd met haar oude nummer, blijkt het ding de volgende dag niet meer te werken, did you touch it? heb ik nog gevraagd, nee, mevrouw wist van niets. blijkt later dat gerri de oude pincode heeft gebruikt [ja, wel 3 keer], toen ik nog lag te slapen. uiteindelijk in joburg nog een keer een simswap gedaan, duur grapje en liegen daar houdt ik niet van, i thought that you would get angry… tut.
5_price rise, nadat vorige week nog bij de kooperasie voor het belachelijke bedrag van 3,86 rand [normale prijs 4,14] de tank heb gevuld, gaat nu de prijs weer met 40 cent omhoog, maar nu ik de cooperasie in kareedouw heb ontdekt is de pijn minder hard. nu blijken ook de sigaretten duurder, minder winst voor gerri, and last but not least het ministerie van van financien zet een extra tax op drank, kortom black label van 6,50 naar 7,00. grr, ik was het zat, meteen maar een krat gekocht, doe ik weken over, krijg vast mot met vuso, de kroegbaas, statiegeld bestaat wel, maar wordt niet gevraagd, als je een krat koopt moet er een hoop geluld worden om het mee te krijgen, een gratis krat levert immers in het dorp enige randen op, bij de liquorstore, we’ll see…
6_de autoradio gerepareerd, bleek verrassend simpel, heb wel 24.000 km zonder radio afgelegd.
7_de geyser is een genot, warm water uit de kraan, een absolute luxe, ik zie wel dat de meter naar beneden vliegt, dus ik blijf wel de geysertemperatuur naar beneden bijstellen.
8_alweer een hoofdeind gemaakt, nu van stokkies, hout was zo goed als gratis, de spijkers zijn het duurste, mijn labour is ook on the house, dus 40 rand, 5 euro?