babbelas

het plan naar joburg om nieuw jaar te vieren [jeroen ook weer in het land]. allereerst was er een kwestie om mijn paspoort terug te krijgen, ik dacht een goede afspraak te hebben gemaakt met mijn immigrations officer, na gebruik bij de home office per koerier terug naar storms. niet dus. blijkt dat ze normaal je paspoort houden tot het stempeltje er in staat [max 30 dagen], maar aangezien ik ga vliegen heb ik een id nodig en volgens mij is mijn paspoort de enige methode. de koerier schijnt op 3e kerstdag [in za een public holiday als compensatie voor de gemiste vrije dag, proest] niet te werken, maar toch wel voor donderdag [als ik naar pe rijdt] het pakketje af te leveren. blijkt de koerier wel maandag aan de deur is geweest, maar toen was ik een stukje rijden rijden met de vrouw [verveling]. paspoort is dus van george naar pe gereisd en zal dinsdagavond met een grote truck weer terug naar george gaan, dus ver na bedtijd [normaal voor 2100 in mijn mandje] bij de total garage de overhandiging, dubieus, maar het werkt.

donderdag een huilende vrouw achtergelaten. anderhalf uur rijden naar pe, 30 minuten verdwalen [die bordjes luchthaven kunnen best wat groter] en 90 minuten vliegen naar joburg [voor 5 dagen joburg, ga ik niet 4 dagen rijden, bovendien is het goedkoper]. in joburg genoten van de grootstedelijke genoegens een eigen zwembad, een lekkere warme douche [was al weer een maand geleden, in calitzdorp was de waterdruk zo hoog, dat het meer leek op een karcher hogedrukreiniger en de laatste bij tube'n'axe was koud], rust, ruimte, 6-baanswegen, lekkere wijn, haute cuisine…

in melville 2 avonden gegeten, na de eerste avond was ik zo brak, dat ik besloten had de 2e en tevens laatste avond van het jaar te rijden [lees niet zo veel te drinken]. de sfeer was er uiterst gemoedelijk, met een politiemacht op oorlogssterkte. we waren al om 0130 thuis, dus redelijk op tijd om nog iemand in nederland te bellen [daar 0030].

dit is een land naar mijn hart, je wenst iemand persoonlijk een prettig kerstfeest toe, een handdruk of een hug. aan kerstkaarten, de decemberterreur, heb ik altijd al een hekel gehad, wat de geboorte van een kindje al niet te weeg kan brengen…

1e kerstdag breng je hier door met familie [zodra je wakker ben mag je je cadeautjes uitpakken], de 2e dag ga je uit en nu het in een weekend valt is, maandag ook een public holiday, 3e kerstdag. de vrijdagavond had ik arthurdine, jason, evan en vriend[inn]en naaar de club gebracht [10 km rijden en 1 speedtrap] en zo ze ’s nachts weer opkomen halen, betaling 1 gratis carwash. mokkend over het feit dat ik weer eens een gebroken nacht zou hebben, heb ik me maar aan de bubbly gelaafd [ter viering van 2 maanden relatie] om snel in slaap te kunnen vallen. met een hoop jeugd, die hier de deur platloopt, uit de weg, had gerri een romantisch avondje in gedachten, dat had ik 3 seconden voordat ik in slaap viel ook door, ahum. op zijn cruyffiaans ieder nadeel, hep zo zijn voordeel…

om 0130 een of andere idioot voor de deur, in nederland bel je een paar keer aan en geef het dan op, hier blijft men kloppen men opendoet [kan wel een kwartier duren], heel irritant. halfwakker naar de deur gelopen [gerri bleek later allang wakker, maar was wijselijk niet opgestaan], de zus van gerri [met kleinkind] stomdronken kwam ons merry christmas toewensen, kwaad deur dichtgesmakt, het heeft soms wat nadelen om naast de tavern te wonen. om 0400 wakkergebeld, dat ik om 0500 uur de koters van de club kon ophalen, het is gelukkig al licht. rijden in het donker is niet leuk, zeker als het normaal is, je licht niet te dimmen voor een tegenligger [irritant!]. weer thuis, arthurdine, jason, bremo [dochter en 2 neefjes] in 1 bed, levert, gerri en ik op het andere [normaal liggen broer en zus samen op het eenpersoonsbed], allen wakker, dus why not start with unpacking. als blijkt dat uiteindelijk er niets is voor jason en bremo, heb ik een laatste fles boplaas port ingepakt en hun namen er opgeschreven, iedereen blij…

eind van de dag gebraaid, lamb chops, boerewors en aardappelsalade, mijn 1e kerst in shorts…

the festive season, na de kinderen [al de helmaal vrij], mogen nu ook de volwassenen aan vacantie gaan denken, ik merk dat met name aan de afwezigheid van electricien en loodgieter, beiden vorige week 1 keer gezien. vandaag stipt om 0800, alvin de plumber. na ons verblijf in calitzdorp zijn de reservesleutels van de b+b in zijn handen gekomen en ik zou ze graag terug willen hebben, want als ik er niet en alvin ook niet kan niemand er in. ik spreek hem aan…
m: can i have the keys back?
a: ze zijn bij die huis [het is hier volslagen normaal geen antwoord op de vraag te geven].
m: can i have the keys back, please?
a: [nerveus] i need money.
m: tell me what you need, could you get me the keys?
a: ek ga nou haal!
alvin springt in zijn venture en racet naar huis. 5 minuten later, alvin geeft mij de sleutels en begint zijn tools bij elkaar te zoeken, ik begrijp er niets meer van, nog maar een poging.
m: could you tell me when you’re going to finish the job?
a: you said you found another guy.
m: what! i did not!
a: but you wanted the keys?!
m: yes, because there mine and not yours!
nou snap ik het! ik heb daarna werkelijk moeten lullen als brugman, om alvin er van te overtuigen, dat hij niet ontslagen was, ach…

a: vandaag gaan ek het klaar maak!
goh, dat zou fantastisch zijn… we lopen achterom waar de rioolaansluitingen [in sa altijd erg lelijk door de buitenmuur] gerealiseerd zouden moeten worden,
a: but i need some stuff.
m: [oh god] hebben wij niet ooit samen geshopt in de bouwmarkt, volgens u was dat alles!
a: ja, maar…
ik verzeker me er nu van dat we echt alles hebben, alvin legt uit, 2 vowassen mannen staan te puzzelen met rioolpijp. ik ben enigszins geergerd, want dit had ie al lang geleden kunnen bedenken, grr…
m: didn’t you forget about the kitchen?
a: no, if you make the kitchen i can connect it!
m: you have the drawing, you know where about the kitchen is!
a: that’s not how we work in sa!
m: let me get it straight, if the building is finished, kitchen done, painted and all, you will come back and start to break again.
a: no, i will drill a hole this time
right! ik overtuig hem dat hij al vast het ondergrondse rioolwerk en de warm- en koudwaterleiding kan aanleggen en afronden, zodat wij al aan tuinaanleg kunnen beginnen [proletarisch shoppen in de regio, de mooiste bloemen bloeien gewoon langs de weg]. de boodschappenlijst is lang, het is reeds 0930, voor ik terug ben is het middag. mijn conclusie
m: you’re not going to finish today?
a: no, no, i can do it…
proest, ik af naar plettenburg, alvin huurt een dig monkey in voor 50 rand en gaat de rest van de dag met zijn dikke buik in de zon zitten…

toen ik namibia verliet heb ik van de sa politievrouw [fungeert hier als douane] weer keurig 3 maanden entry permit erbij gekregen, een nieuw stickertje met barcode, waarop 1_een stempel, 2_de datum van wanneer ik sa moet verlaten, 3_een aantekening een geschreven ‘H’. ik heb daar niet zoveel acht opgeslagen, maar vorige week maar aan de locale veldwachter gevraagd wat dat inhoud, home office, mijn vermoeden was juist. formulier gedownload, 13 a4-tjes voor een visum extension, ik ben een ramp met formulieren, dus professionele hulp ingeschakeld, zit echter wel in george [160 km]. van te voren gebeld, paspoort en ticket mee, een paar handtekeningetjes zetten en klaar. helaas de assistent merkt meteen op dat die aardige politievrouw aan de grens verkeerde jaar heeft opgeschreven, datum van vertrek 24.01.2004! you see, problem… daarnaast heb ik de vertrekdatum uit sa van mijn ticket nog laten veranderen naar de uiterste geldigheidsduur van het ticket [24.04.2005]. een typisch kip-en-het-ei-probleem, ik kan de datum maar 1 keer veranderen, dus dat zou ik willen doen als ik de zekerheid heb, dat mijn visum verlengd wordt. overigens heb ik helemaal geen ticket maar een a4-tje met wat data en een reserveringsnummer erop, het e-ticket, yes, we @ ba [british airways] save the rainforest, ben benieuwd hoe de documentgeile bureaucraten van de sa’n home office hier op gaan reageren. de assistent stuurt me door naar de grote baas, ik blijk een probleemgeval. een consultatie is r350, ok. een alleraardigst gesprek, gewoon verteld wat nu ik doe [wist ik dat de wet touristen verbied betaalde en onbetaalde arbeid te verrichten?], ze besluit het [de aanvraag voor een verlenging] op vrijwilligerswerk te gooien, ze zal het wel weten, ze was immers de vroegere directeur van de home office. kortom, 1_wat handtekingen gezet, 2_mijn paspoort achtergelaten [komt per koerier terug], 3_ticketdatum veranderen, 4_bankstatement regelen [aangeven hoeveel geld er op de bank staat, bewijs dat ik geen ecomonische vluchteling ben], 5_een letter of support van gerri en 6_een copietje van gerri’s id. de laaste 5 items dinsdag per fax opsturen, zij gaat woensdag met een stapel dossiers onder haar arm naar de home office, donderdag komt komt per express mijn paspoort terug, hopelijk met een nieuw stempeltje. oja, wist ik dat dat haar handelingen r1850 kostten, maar de tweede extension is gratis, we’ll see. dus ik af, 2200 rand lichter, i’ll pray for a good result. bijna thuis wordt ik door een politieman aan de kant gezet, grr… 2 uur zonder paspoort en meteen raak [ik heb wel een copietje meegekregen, maar...]. … [grin] … could you help me? i locked myself out of the car… haha, proest.

dat afrikaans leer ik wel, elke dag leer ik nieuwe zinnetjes en woorden. gaan jullie/jou sien [see you later], lekker dronk [aangeschoten], lekker doeks [slaap lekker], je maak mij oop [mag ik ook een stukje dekbed], oerig [ga ik niet zeggen], g-strings en t-strings [men houdt hier niet van bilbedekkend ondergoed]. tegelijkertijd leert gerri een beetje nederlands pratende kut [ringbaardje], roodkapje en reetveters.

december is over de helft en mijn werksmensen laten het lelijk afweten, iedereen denkt aan kerst [bij 25 graden boven 0] of loopt met zijn kerstbonus regelrecht naar de tavern, ja het is druk bij de buurman. de loodgieter en de electricien zijn nog steeds bezig, de schilder is reeds begonnen, veel te vroeg, en de stuccadoor staat op hold. gerri staat iedereen te pressen om voor 21 december klaar te zijn [grin], want familie komt over en die moet in haar toko slapen, ach… wel zijn er nu leuke hekjes [aan 3 kanten, 2 houten naar eigen ontwerp en een stalen maingate] gemaakt en die gaan binnenkort op slot, iedereen baggert hier door iedereens tuin, omdat dat korter is dan de openbare weg, maar betekent wel dat je naar je tuintje kunt fluiten, op slot dus.

ik dacht heel even dat ik heel veel vrienden had, 1172 comments, maar nee, babbelas wordt overladen met rotzooi. er is vanaf te komen, maar ik heb geen tijd gehad tot nu toe. drukdrukdruk, ahum… ik denk volgende week een dagje naar plet te kunnen rijden om op het net babbelas op te schonen en tsanalang in de lucht te helpen, denk ik, hoop ik. de b+b vordert gestaag, we wachten nu al weer enkele dagen op de glaszetters, maar vandaag schijnen ze dan echt te komen, eerst om 0800, dan 0915, 11ish, nu 13ish, ach ik denk dat het volgende week wordt, grr… gisteravond een deuk [ja de eerste, na bijna 30.000 km] in mijn bakkie gereden, ik help nooit meer iemand verhuizen, zeker niet na zonsondergang. ik wordt regelmatig gevraagd om even te rijden, eerst gratis, later voor geld, mensen bellen zelfs ’s nachts om 0400 op, nu een deuk… ik ben nu wijzer geworden, mijn antwoord is NEE, ga maar lopen, ik ben geen taxi chauffeur, doei!

lang geleden was de kinderen van gerri een vacantie beloofd in calitzdorp [op de farm van peter], ze waren de hele december holidays welkom, inclusief transport van en naar storms, toch zo’n 275 km. gebeld met peter, aanbod was nog steeds geldig, deze week zouden we ze gaan brengen, levert, arthurdine, jason [neef] en evan [vriend] zouden tot aan vrijdag volgende week blijven, zaterdag is er in storms een begrafenis van een jongen die [per ongeluk] in cape town is doodgeschoten. maandag regende het [3 uur in de regen zitten achter op een bakkie schijnt niet fijn te zijn]. dinsdagochtend regende het nog steeds, de b+b bleek blank te staan, niet vreemd want de vloer is te laag gebouwd en het gebouw staat in een plaatselijk dal. om 0800 stond ik buiten in de regen een kanaal te graven om het water af te voeren, oom harald [de achterbuurman] kwam ook helpen, later met jason, evan en mook, de geul uit gediepd en de vloer droog gemaakt, vandaag zou er van vacantie ook niets komen. woensdag dan, als regende had arthurdine al aangegeven helemaal niet meer te willen, grr… peter nog proberen te bellen dat we onderweg waren, maar geen respons, doorgereden naar calitzdorp, bak met sleutels van de farm opgehaald, ge-sms-t met de wereld waar we uithangen. in de tussentijd heeft iemand de keukendeur dichtlaten vallen, met de sleutels aan de binnenkant, het begint lekker. alle andere deuren blijken van binnen op de knip te zitten, hoe hollands, andrea [peter's contactpersoon ter plaatse] komt toevalligerwijs net aangereden, mopperend, blijkt dat ze in het hoogseizoen mensen, die zie in haar eigen toko [the port-wine guesthouse] niet kwijt kan, doodleuk in peter’s farm zet, ach… de reservesleutel bleek binnen te liggen [handig!], er was gelukkig 1 raampje zonder burglar bars, dus met een ijzerdraadje het slotje opengekregen, mm… gered. andrea collecteert de sleutels die we niet nodig zouden hebben, zet het warm water aan en verdwijnt weer, peter belt nog om te laten weten dat andrea niet blij was, geen nieuws voor mij. de kinderen baalden ervan dat er geen [ds]tv was en geen dvd-speler, ik heb nog proberen uit te leggen dat nou vacantie was, maar het onbegrip bleef. 2 avonden gebraaid, overdag niet proberen te bewegen, te heet. vrijdagochtend vroeg teruggereden. in george en wilderness, wat stilgestaan, zeker niet sfeer vehogend. uiteindelijk rond 1500 in storms, peter belt als we auto staan uit te pakken, andrea was not amused dat we de kinderen [20, 18, 17 en 9 jaar] zonder toezicht hebben achtergelaten en laat ons 2 keuzes a_we komen de kinderen meteen ophalen of b_we gaan terug en blijven er tot het eind van de vacantie, ik boos, antwoord dat we morgen de kinderen op gaan halen. toen andrea kortstondig op de farm was heb ik precies verteld wat onze plannen waren, in de 2 dagen dat we in calitzdorp waren, heb ik geen enkele reactie van andrea vernomen en aangenomen dat zij dit ok vond. later nog met gerri gesproken, die liever een week met de kids zou willen blijven, maar wij hebben nou eenmaal geen tijd vacantie te vieren, dus het compromis, we rijden zaterdag naar calitzdorp en rijden maandag met zijn zessen naar storms. lastig, de glaszetters zouden ook zaterdag komen, eerst om 0800, dan 0915, 11ish, 13ish, uiteindelijk kwamen ze om 1330 aankakken, degene die opgemeten heeft blijkt dronken te zijn geweest, of de kozijnen zijn gekrompen, ter plekke moet het al glas nog op maat gesneden worden, uiteindelijk blijkt 8 glasvakken uit 25 niet in orde te zijn, a_geen glas, b_doorzichtig glas ipv ondoorzichtig of vice versa c_bij het snijden uitgeschoten en is er een hap uit. fijn, deze heren komen volgende week terug om het af te maken, wij kunnen nu gaan rijden, ik hoop voor het donker [2000 hoogzomer] in calitzdorp te zijn.

sleutels van onze kamer opgehaald, bij zurika, andrea gelukkig niet gezien, geen behoefte aan een onnodige discussie. de kids waren braaf aan het koken geweest, tot de stroom uitviel, dus kaarsjes aan en wachten tot de stroom weer terug is. we hadden ze nog niet ingelicht over andrea en onze komst om hun vacantie niet al te veel te bederven, maar toen we het vertelden, waren ze het er mee eens en andrea was de wicked witch, die de stroom had uitgeschakeld, om hun weg te pesten. ’s avonds moesten we naar de club [dansgelegenheid], ik ben het wel gewend de enige whitey te zijn, maar dat leverde tot nu geen noemenswaardige problemen op, een of andere lul kwam mij vragen wat ik op zijn property kwam doen, dus ik vertelde maar dat gerri mijn vrouw was, levert mijn zoon en dat ik ook in een township woonde, so i’m one of yours, de club is goedgekeurd door gerri en met levert rijden we terug naar huis, amper 2 uur later [2345] bellen ze al om gehaald te worden, we lagen al te slapen, mijn instinct zei dat er a_geen ruk aan was of b_er een knokpartij was geweest. het bleek iets van het laatste, jason kreeg een mes te zien toen hij met een locaal meisje stond te praten, op aanraden van de clubeigenaar zijn ze maar buiten op de stoep gaan staan, anders zouden de gemoederen te hoog oplopen. in calitzdorp blijkt na het klimaat, ook de locale bevolking niet lekker te zijn, kortom ik voel me hier verre van welkom, we blijven nog een dagje op de farm, voor we afnokken.

op de laatste avond, naar bed, bij de deur van onze kamer ziet gerri een slang een meter rechts van haar [sinds hier met grote regelmaat de stroom uitvalt, loop ik bijna standaard met een zaklamp], rent uit paniek naar links door een plantenbak, geen planten maar een hoop rioolpijperij, dus valt en strompelt verder de hoek om naar haar kinderen. ik terug naar de slang, slangen zag ik altijd achter glas, met jason en evan slang om zeep geholpen. gerri blijkt half open te liggen, voet, knie, hand en schouder, na verzorging door arthurdine, durft ze niet terug naar onze kamer [alle kamers hebben een toegangsdeur naar buiten toe], dus wij blijven bij de kinderen slapen. ’s ochtends vroeg opgestaan [weinig geslapen], opgeruimd, ontbeten en terug naar storms gereden.

wel leuk. mart, kun je me vertellen hoe dit braairek werkt, evan staat met een opvouwbaar afwasrek in zijn handen. even later zet de volgende zonder problemen een stalen schaaltje in de magnetron, ach… ’s zondags, de kinderen hebben gekookt, een fles wijn op tafel, maar we hadden toch geen alcohol meer in huis? ja, maar peter wel! de kinderen hebben het absoluut naar hun zin gehad, het was wel een beetje kort geweest, de beoogde volwassenen [we voelen ons beiden nog kind] hebben er een nare bijsmaak aan overgehouden…