babbelas

jeroen is weer naar het koude kikkerland, ik ben blij dat hij gekomen is en blij dat hij weer weggaat. 2 maanden met iemand optrekken, is bij mijn heugen een absoluut record voor mij. ik heb weer een nieuwe kijk op joburg, zuid-afrika en het leven in zuid-afrika gekregen. de property hunt was leuk, maar na het auckland park debacle, was ik wel redelijk property moe. voor mij maar 1 keus, biezen pakken en de stad uit, lucht. na 2 weken weer terug in joburg, na een lange vermoeiende rit, wagen nog niet uitgeladen en halfdood op de stoel, jeroen aan het woord, property-property-property… pff… rondcrossend buiten joburg, had ik al geanalyseerd, jeroen 3 maanden terug naar nl, ik 2, 3 maanden naar de kust, de property hunt stellen we gewoon een kwartaal uit. mijn partner in crime had een hele andere conclusie getrokken, nog 8 dagen in joburg, precies tijd genoeg om nog wat te kopen. hij had er 3 geselecteerd, een dump, een bouwval en een pareltje, alledrie in de zelfde naargeestige buurt van joburg, afvoeren dus. niet vanwege mijn eerder getrokken conclusies, nee, in een buurt met meer pawnshops, dan in heel nederland, wil ik niet wonen. het pareltje heb ik op aandringen, nog wel van binnen bewonderd [groot, open, mogelijkheden], maar antwoord stond reeds vast. zaterdag samen de conclusie getrokken, beter een slecht pand in een goede buurt, dan een goed pand in een slechte buurt [met uiteraard al 1 pand in het vizier]. de toegift kwam vandaag, op weg naar het vliegveld kwam het pareltje weer naar voren, een toekomstig business partner van jeroen had mogelijkerwijs wel interesse om mee te doen, met zijn drieen goedkoper dan met zijn tweeen. ja, maar had ik al niet 2 keer nee gezegd?