babbelas

ik had zondag mijn opa aan de telefoon, verwonderlijk? ja. hij zou bij zijn volle verstand zijnde nooit naar mij hebben opgebeld. ik heb hem vroeger wel eens aan de telefoon gehad [als ik bij ma was] en dat ging ongeveer zo. telefoon gaat, ik neem op, met mart, opa, eh..eh met eh… opa… is..eh je moeder er niet?…, mart, nee, opa, eh..eh.. dag. klik, tuut-tuut-tuut, opgehangen. kort, zakelijk. als de degene, die je wil spreken er niet is dan is het klaar, geen koetjes en kalfjes. hij heeft sinds een jaar ofzo zijn plekje gevonden in een bejaardenhuis en naar verluidt een telefoon-tic. hij heeft een vaag soort belpatroon, hij belt eerst mijn tante, daarna mijn moeder, werkt de hele familie af en als die er allemaal niet [meer] zijn, dan belt hij zijn kleinzoon…

begin oktober had ik ook al zoiets, amper 3 weken werkeloos/niet te hoeven werken en het dagritme verschuift vervaarlijk naar het [lees mijn] studentikoze ritme, het is nu niet anders. ik heb wel elke dag mijn wekker staan op 0800 uur, maar als je toch geen hol te doen hebt, draai je je om en pit je fijn verder. deze trend moet ik de kop in drukken. na half september ben ik [voor mijn doen] mega-actief geweest, ik had een lijst van dingen die ik voor vertrek moest doen/uitzoeken en per dag dag had ik een to-do-lijstje in elkaar gedraaid. de [oorspronkelijke] vertrekdatum 16 november is inmiddels voorbij, ik heb het gevoel grip te verliezen… geef me een nieuwe datum en ik ben weer in control, maar dit gevoel van onzekerheid stemt me wat minder.

ik loop al weer een hele dag te kloten met de layout van babbelas, want ik wilde graag 3 kolommen. nadat ik op het net een leuk voorbeeld had gevonden ben ik aan de slag gegaan. de basis is nu wel ok, maar aan de bovenkant ging er iets mis met die irritante advertentie van google, maar tis weer mooi geweest , voorlopig vind ut weer mooi.

vrijdag had ik een sollitatiegesprek bij christian muller architects, een heel indrukwekkende site met ondertitel rotterdam-zurich, zoiets als marbouterdesign, rotterdam-johannesburg [inderdaad een 1mansbureau]. het lijkt me erg gaaf er te werken, maar dan moet ik er wel tot na de bouwvak aan geloven dat is iets meer dan dan 3 maanden, dus toch maar laten varen. ik moet zeggen als ik niet weg zou gaan zou er vol voor gaan, maar dat is een beetje als-dan geleuter, waar je niet verder mee komt. ik moet nu maar even een plan gaan trekken, want als ik eerlijk ben zou ik ook niet iemand voor 3 of maanden aannemen, een slechte investering. planvorming: 1_wat gaan we doen de komende 4 maanden. 2_als we weg gaan we dan alleen naar zuidafrika of doen we ook nog wat andere landen aan. the thing is, ik heb mijn ticket gecancelled, nu ik kan weer een nieuwe kopen, dan is de vraag doe ik weer hetzelfde? de oplossing voor punt_1 heb ik al voor een kwart, ik zou heel december vrij kunnen nemen [ja je zou het niet zeggen maar ook werkelozen hebben vrije dagen. het verschil met een gewone dag is wat dubieus maar als vrij bent heb je geen sollitatieplicht]. wat brengt mij dit, een maand bedenktijd en een maand dichter bij de vertrekdatum, dat laatste voelt heel goed, maar wat levert het op… ik denk als ik in januari een baan vind zullen ze nog minder geneigd zijn mij aan te nemen dan nu. 17 januari wordt ik zowiezo op het matje geroepen bij het cwi, om over mijn voortgang te praten en misschien krijg dan ook wel een of andere k.tbaan in m’n maag gesplitst. maar ik dit scenario terugloop, heb ik anderhalve maand om een baantje te vinden als afwasser, rekkenvuller [en whatever... ] of voor die ene briljante inval, niet geheel ondenkbaar, maar ik grossier de laatste tijd niet echt in eureka-momenten.

alweer 2 dagen actief met mijn site, gisteren een beetje achterstallig onderhoud en layout-technische zaken, vandaag probeer ik een bilingual geheel in elkaar te draaien. je hebt van die sites, waar je op de voorpagina van die lullige vlaggetjes ziet, dat doen we dus niet. morgen ook sollicitatie bij iemand die geen ster in het nederlands is, dat is niet toevallig. ook heb ik martbouter@lycos maar gedelete, de inhoud niet de naam. 50 meg gratis stalruimte is nooit weg. ik heb alvast een voorplaat van een nieuw project opgehangen, of de uitvoering er daadwerkelijk komt, da weet ik nog nie. ads by google today: weer en vacatures, op subtiele wijze wordt je weer gewezen op je status.

van de week even een praatje staan maken met mijn onderbuurvrouw [zo 1 keer in het jaar moet dat kunnen]. 1_afrika is later, 2_nieuwe baan was al weer oude baan en 3_huis wel verkopen. ik ken haar nu wel een beetje, haar verhaal was tweeledig. het ging ten eerste over geluid, dat deze flats zo gehorig zijn [ik ontken dat altijd, ik denk dat ze meer last hebben van mij dan andersom], maar dat ze van mij nooit last hadden gehad [gemeend of een hele subtiele sarcatische opmerking]en daarmee samenhangend het tweede punt, wie de kopers zullen zijn. ze is ten zeerste ongerust over het feit dat nieuwe bovenburen niet haar soort mensen is. het schijnt zo te zijn dat mijn illustere voorgangers, verlopen hippies en studenten waren. sindsdien is in deze flat een soort ballotage-commissie [1koppig: de voorzitter van de vve] actief, iedere aspirant-koper wordt gekeurd. dat is een mooi streven, maar in werkelijkheid, je koopt de flat, dat kan niet teruggedraaid worden en vervolgens ga je voor de vorm nog even bij de voorzitter op de koffie. ik moet het nog zien gebeuren dat er iemand geweigerd wordt, maar als dit de bejaarde meute tevreden stelt… ik heb daar mijn eigen filosofie over, het is een volledig zelfregulerend geheel. deze wijk is waarschijnlijk de witste van rotterdam [nu actueel: hoe ga je ghetto-vorming tegen] an dat zal altijd wel blijven. het kwam in feite op neer dat ik zorgvuldig moest zijn in de keuze aan wie ik het huis zou verkopen, het is een beetje de omgekeerde wereld, mij boeit het niet aan wie ik het verkoop, al is het een surinaamse moeder met 6 kinderen en ze kan het betalen dan is de koop gesloten.

werk en zo. heb vandaag even met mijn aanspreekpunt bij het cwi gemaild, gemeld dat ik slechts een weekje gewerkt heb en weer verder aan het solliciteren ben [life goes on]. het klonk allemaal ok en heeft hij meteen mijn inschrijving bij cwi verlengd met 2 maanden, tot 27 januari [anders had ik volgende week bij cwi langs moeten komen en zouden mijn sollicitatie-activiteiten worden doorgelicht, ik voldoe kurig aan de norm 1 sollicitatie per week, maar ook niet meer]. ik dacht das mooi dan kunnen nog twee-en-halve maand doorklooien en aansluitend naar sa. ik was al bijna in feeststemming. vanmiddag belde christian muller [right, een duitser] of ik niet geinteresserd ben in een gesprek aanstaande vrijdag. volgens mij een piepklein bureautje, dat nu zijn eerste grotere opdracht heeft binnengesleept, voorheen alleen papieren architect [hij heeft oa. de ideeenprijsvraag van het stadsksantoor rotterdam gewonnen]. we kennen hem ook van zijn leuke internetsite en ik zie nu dat het een zwitser is, maar hij spreekt gelukkig nederlands [ahem, vet accent]. zou ik misschien geselecteerd zijn, omdat er op mijn cv staat dat ik een leuk woordje duits kan lullen…

hier om de hoek is er een bejaardenhuis [het termaathuis] verbouwd en het ziet erg flitsend uit. wat er tot vorig jaar stond was al het resultaat van verschillende verbouwingen [3 of 4 delen]. de architect [xx-architecten] heeft de lelijkste aanbouw geschrapt en en vergrootte aanbouw [een laag- en een hoogbouw] teruggeplaatst, met naar ik meen iets van 72 appartementen en een parkeergarage. het oude gebouw is wit gestuct en de nieuw is voornamelijk zwart baksteen [plus beton en staal], dus dat steekt mooi af. aan de noordzijde zijn blauw getinte glazen panelen in verticale richting opgehangen, functie is mij onduidelijk, verkeerslawaai misschien, maar het ziet er heel slick uit. soms heb gebouwen die anders uitstralen, dan waarvoor ze dienen, dit is er 1 van. over architectuur gesproken, de nieuwe nederlandse ambassade in berlijn [oma/rem koolhaas] is bijna af. hij was afgelopen zaterdag op het journaal te zien, een zeldzame droogkloot. ik heb wat foto’s op het net gevonden.

het eerste plan zuidafrika had betekend, dat ik nu in london zou zijn om het vliegtuig naar zuidafrika te pakken, shit happens.

ik kan met grote blijdschap vermelden dat er al 1 pagina [van de 98] werkt op www.martbouter.nl. grr… dit was poging 3 om de website over te zetten van lycos naar mijn eigen site. 1_had die wanstalige reclames van lycos meegecopieerd, grr.. 2_foutje in de style sheets [css] gaf een blanke pagina in plaats van een zwarte. 3_de voorpagina werkt, maar de rest nog niet, ik snap het effe niet. ik ga zo maar even buiten spelen, voor ik de monitor het raam uit smak. het is buiten een prima temperatuur om even af te koelen.